Ευτυχώς, οι καταιγιστικές εξελίξεις στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν επιτρέψει την επίλυση του συνόλου σχεδόν των προβλημάτων γονιμότητας, προσφέροντας υψηλά ποσοστά επιτυχίας και πολλαπλές εναλλακτικές, τονίζει ο Δρ Ευάγγελος Μακράκης, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος Αναπαραγωγής, Αν. Καθηγητής Ιατρικής UNIC, Επισκ. Καθηγητής Ιατρικής του Παν/μίου Αθηνών & Επιστημονικός Διευθυντής της Μονάδας Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής ΥΓΕΙΑ IVF Εμβρυογένεσις.

Ανάλογα με την πρωτογενή αιτία της υπογονιμότητας, η αντιμετώπιση μπορεί να ξεκινήσει με απλές μεθόδους, όπως η υποβοήθηση της ανάπτυξης και απελευθέρωσης του ωαρίου ακολουθούμενη από προγραμματισμένη επαφή ή η σπερματέγχυση. Αν οι απλές μέθοδοι αποτύχουν ή αν εξαρχής υπάρχουν σοβαρές ή μη αναστρέψιμες διαταραχές, το επόμενο βήμα είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση.
Η ευρύτητα της εφαρμογής της εξωσωματικής γονιμοποίησης σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη (όχι πάντα αθώα) διάχυση (όχι πάντα σωστών) πληροφοριών με τα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης και επικοινωνίας, καθιστά αναγκαία την οριοθέτηση ενός πλαισίου σωστής πρακτικής και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο ακόλουθος δεκάλογος:
1. Για να επιτύχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα χρειαζόμαστε έναν ικανοποιητικό αριθμό ωαρίων, ώστε να αυξήσουμε την πιθανότητα ανάμεσα σε αυτά να υπάρχουν εκείνα τα «καλά» και «άρτια» ωάρια που θα γονιμοποιηθούν και θα οδηγήσουν στην κύηση. Συνεπώς, προτιμούμε, εφόσον είναι εφικτό, να ακολουθήσει η γυναίκα ένα πρωτόκολλο ωοθηκικής διέγερσης και η στρατηγική αυτή σαφώς και υπερέχει από τους φυσικούς κύκλους.

2. Τα σύγχρονα πρωτόκολλα εξωσωματικής είναι απλά, σύντομα, με μικρό αριθμό ενέσεων, ενώ με τους κατάλληλους χειρισμούς, το σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών που αποτελούσε τη βασική επιπλοκή των πρωτοκόλλων, έχει πρακτικά εξαφανιστεί.

3. Τα φάρμακα της εξωσωματικής γονιμοποίησης δεν αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνους πιο πάνω από τον γενετικά ή ιδιοσυστασιακά προδιαγεγραμμένο για κάθε γυναίκα.

4. Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, η γονιμοποίηση στο εργαστήριο μπορεί να επιτευχθεί επιτυχώς με ειδικές μεθόδους επιλογής σπερματοζωαρίων (zymot, picsi, imsi) ή ενεργοποίησης (χρήση ιονοφόρων).

5. Η καλλιέργεια των εμβρύων σε επωαστές τελευταίας γενιάς (εμβρυοσκόπια) εξασφαλίζει ένα ιδεατό περιβάλλον ανάπτυξης οδηγώντας σε έμβρυα καλύτερης ποιότητας. Επιπλέον, η συνεχής καταγραφή της εξέλιξης των εμβρύων με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης καθιστά εφικτή την επιλογή των καλύτερων για εμβρυομεταφορά.

6. Με τον προεμφυτευτικό γενετικό έλεγχο είναι πλέον εφικτή η επιλογή των χρωμοσωμικά άρτιων εμβρύων, η μεταφορά των οποίων οδηγεί σε εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας και μείωση των αποβολών.

7. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες στο εμβρυολογικό εργαστήριο είναι κορυφαίας σημασίας για υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Αυτό αποδείχθηκε και στο εργαστήριο της Μονάδας ΥΓΕΙΑ IVF Εμβρυογένεσις, όπου η λειτουργία του τελειότερου συστήματος καθαρισμού αέρα έχει εκτινάξει προς τα άνω τα ποσοστά επιτυχίας.

8. Οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εξωσωματικής, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με συνετές δράσεις ή παρεμβάσεις, καθώς η υιοθέτηση εμπειρικών ή πειραματικών μεθόδων είναι ηθικά μεμπτή. Η πραγματοποίηση υστεροσκόπησης, ο έλεγχος των χρωμοσωμάτων του ζευγαριού (καρυότυπος), ο έλεγχος για αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ο σύγχρονος έλεγχος του παράθυρου υποδεκτικότητας και του μικροβιώματος του ενδομητρίου, και η εφαρμογή προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου, αποτελούν αποδεκτές διαγνωστικές ή/και επεμβατικές πρακτικές για τα ζευγάρια αυτά.

9. Παρά τις εκπληκτικές ιατρικές και τεχνολογικές εξελίξεις στην εξωσωματική γονιμοποίηση, δεν πρέπει να αγνοούμε τα απλά και βασικά που επηρεάζουν εκ θεμελίων τα ποσοστά επιτυχίας. Η ηλικία ιδίως της γυναίκας, αλλά και του άνδρα είναι εξαιρετικά κρίσιμη και η τεκνοποίηση σε μικρή ηλικία θα πρέπει να προάγεται και να υποστηρίζεται. Η παχυσαρκία και υπερβαρότητα, έχουν σημαντική αρνητική επίπτωση στην αναπαραγωγική επιτυχία. Ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής επηρεάζει τα αποτελέσματα, πχ γυναίκες που καπνίζουν χρειάζονται διπλάσιες προσπάθειες εξωσωματικής, η κατανάλωση αλκοόλ είναι επιβαρυντική ακόμα και σε μικρές ποσότητες, ενώ το stress ενδέχεται να επηρεάζει αρνητικά και γι’ αυτό η ψυχολογική υποστήριξη του ζευγαριού θα πρέπει να ενθαρρύνεται.

10. Κάθε υπογόνιμο ζευγάρι είναι μοναδικό και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από ομάδα ειδικών με απολύτως εξατομικευμένο τρόπο.

The post Ο δεκάλογος της σύγχρονης Εξωσωματικής Γονιμοποίησης appeared first on Feminart.

Ο Μητρικός Θηλασμός είναι ένα δώρο της μητέρας προς το νεογέννητο βρέφος της. Είναι  αδιαμφισβήτητα η ιδανική τροφή για τα μωρά, καθώς το μητρικό γάλα είναι πλήρως προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους.

Παρέχει όλες τις θρεπτικές ουσίες στη σωστή ποσότητα: βιταμίνες, πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες, ιχνοστοιχεία και άλατα που χρειάζονται τα βρέφη, ενώ παράλληλα θωρακίζουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα και τη νευροαναπτυξιακή τους εξέλιξη.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η Unicef συστήνουν τον αποκλειστικό μητρικό θηλασμό τους πρώτους 6 μήνες της ζωής τους.

Παρακάτω παραθέτουμε τις απαντήσεις στα πιο συχνά ερωτήματα – αγωνίες σχετικά με το θηλασμό

Θα έχω αρκετό γάλα ώστε να καταφέρω τελικά να θηλάσω;

Για την επιτυχία του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού, είναι πολύ σημαντική η έγκαιρη έναρξη του θηλασμού. Αρχικά η “skin to skin” επαφή του μωρού με τη μητέρα του, βοηθάει στο να εδραιωθεί η γαλακτοφορία και να ενισχυθεί ο συναισθηματικός δεσμός μητέρας & βρέφους. Μπορεί η μητέρα στην αρχή να πιστεύει ότι δεν έχει αρκετό γάλα, αλλά στην πραγματικότητα έχει συνήθως όσο χρειάζεται το μωρό της κι αυτές οι ανησυχίες στην πορεία θα ξεπεραστούν.

Είναι πολύ σημαντικό η μητέρα να μην στεναχωριέται, να μην απογοητεύεται και να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια με την πρώτη δυσκολία.

Αν πραγματικά είναι αποφασισμένη ότι θέλει να προσπαθήσει να θηλάσει τότε με υπομονή, επιμονή και την σωστή καθοδήγηση – υποστήριξη από τη μαία της αλλά και από το περιβάλλον της, ένα είναι σίγουρο …ότι θα τα καταφέρει!              

Πώς θα καταλάβω ότι το μωρό μου χόρτασε;

• Το βρέφος θα πρέπει να θηλάζει 8-12 φορές την ημέρα τις πρώτες 2-3 εβδομάδες. Μετά την εδραίωση της γαλουχίας ο αριθμός των γευμάτων μπορεί να μειωθεί.
• Όταν το μωρό θηλάζει σωστά, ακούγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος κατάποσης που είναι και πλέον αξιόπιστο σημάδι.
• Σημάδι κορεσμού του βρέφους είναι όταν θα αφήσει μόνο του το στήθος, θα είναι ήρεμο ή θα αποκοιμηθεί.
• Μετά το θηλασμό, το στήθος από το οποίο θήλασε το μωρό είναι μαλακό, ένδειξη ότι θήλασε ικανοποιητικά.
• Αλλάζετε τουλάχιστον 6 πάνες το 24ωρο.
• Δύο εβδομάδες περίπου μετά τη γέννησή του το μωρό θα  έχει ανακτήσει το βάρος γέννησης. Από το σημείο αυτό και μετά το μωρό θα πρέπει να παίρνει κάθε εβδομάδα περίπου 150gr  βάρος.

Θα έχω γάλα ακόμα κι αν γεννήσω με καισαρική;

Γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε γυναίκα μπορεί να θηλάσει, εφόσον αυτό είναι εφικτό και μας το επιτρέπει τόσο η γενική κατάσταση τη μητέρας όσο και του βρέφους της. Κατά την έξοδο του πλακούντα από  τη μήτρα  δίνεται το σήμα παραγωγής γάλακτος. Έτσι, λοιπόν, ανεξάρτητα από τη μέθοδο τοκετού, ο οργανισμός λαμβάνει την ίδια εντολή.
Τόσο η καισαρική  όσο και η πλειοψηφία των φυσιολογικών τοκετών  πραγματοποιούνται με την αναισθησία της επισκληριδίου.
Όσον αφορά στα φάρμακα της επισκληριδίου, αυτά είναι συμβατά με το θηλασμό  και  μάλιστα βοηθούν  στο  να  είναι  ήρεμες  οι  μητέρες που έχουν  την  πρώτη  επαφή  με το μωρό τους,  χωρίς την επίδραση του άγχους που αναστέλλει την διαδικασία.
Ολοκληρώνοντας, αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ της επισκληρίδιου αναισθησίας και της γενικής αναισθησίας, προτείνουμε την επισκληρίδιο εφόσον δεν υπάρχει κάποιος άλλος ιατρικός λόγος και μάλιστα έχουμε άμεσα την πρώτη επαφή “δέρμα με δέρμα” με το μωρό μας.

Έχω το μωρό μου στα πρόωρα. Θα μπορέσω να το θηλάσω;

Το μητρικό γάλα είναι πολύτιμο σε ένα πρόωρο βρέφος και φυσικά εφόσον η μητέρα επιθυμεί να δώσει το δικό της, αξίζει να το προσπαθήσει!

Σύμφωνα με έρευνες, όσο λιγότερο ανθρώπινο γάλα είχε η σίτιση των πρόωρων βρεφών, τόσο αυξάνονταν οι πιθανότητες επιπλοκών.

Είναι αξιοσημείωτο πως οι μητέρες που έχουν τα νεογνά τους στην ΜΕΝΝ, συνήθως αποθαρρύνονται για το πόσο γάλα έχουν να τους προσφέρουν, αλλά τελικά αυτό που πρέπει όλοι μας να τους υπενθυμίζουμε είναι πως αυτό που τελικά καθορίζει τη διαφορά είναι η σύσταση του γάλακτος και όχι απαραίτητα η ποσότητα. Με την υποστήριξη των επαγγελματιών υγείας, οι μητέρες θα ξεκινούν τις αντλήσεις στις πρώτες 6 ώρες μετά τον τοκετό και θα κάνουν 8 αντλήσεις ανά 24ωρο.

Ο μητρικός θηλασμός είναι ένα πολύτιμο δώρο όπου μέχρι να επιτευχθεί, έχει ένα βαθμό δυσκολίας. Άλλωστε οι δυσκολίες είναι για να τις ξεπερνάμε, έτσι δεν είναι;

The post Μητρικός θηλασμός: απαντήσεις σε όσα σκέφτεστε…και δεν ρωτάτε! appeared first on Feminart.

Ο διαβήτης κύησης εμφανίζεται συνήθως μετά την 24η βδομάδα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, αν υπάρχει ιατρικό ιστορικό διαβήτη, ο έλεγχος συνιστάται να γίνεται και πριν από την εβδομάδα αυτή.

Στη συντριπτική πλειονότητά τους οι γυναίκες αυτές μετά τον τοκετό θα έχουν επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ξανά στα φυσιολογικά όρια.

Πώς δημιουργείται ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης;

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ο πλακούντας παράγει ορμόνες που βοηθούν το έμβρυο να μεγαλώσει. Οι ορμόνες αυτές κάνουν πιο δύσκολη τη δράση της ινσουλίνης στο σώμα (προκαλούν αντίσταση στην ινσουλίνη). Στις γυναίκες με διαβήτη κύησης το πάγκρεας δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτές τις αυξημένες ανάγκες, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.

Οι παραπάνω διαταραχές συνιστούν την μακροσωμία του εμβρύου, η οποία είναι συχνή επιπλοκή του αρρύθμιστου σακχαρώδους διαβήτη κύησης και μπορεί να διαγνωσθεί με υπερηχογράφημα.

Παράγοντες κινδύνου

Έχετε αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξετε διαβήτη κύησης στις εξής περιπτώσεις:

• Ηλικία άνω των 35 ετών
• Αυξημένος δείκτης μάζας σώματος BMI≥30
• Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
• Είχατε μωρό με αυξημένο βάρος ≥5 Kg
• Είχατε διαβήτη σε προηγούμενη κύηση
• Ιστορικό ανεξήγητου εμβρυϊκού θανάτου
• Οι γονείς σας ή τα αδέλφια σας έχουν διαβήτη
• Υπερβολική αύξηση βάρους στην εγκυμοσύνη
• Πολύδυμη κύηση

Κάθε γυναίκα πρέπει να ελέγχεται στο πρώτο τρίμηνο της κύησης με έλεγχο σακχάρου νηστείας (ή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης). Εάν το σάκχαρο νηστείας είναι >92 mg/dl, η έγκυος θεωρείται ότι πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη (κύησης ή προϋπάρχοντα, ανάλογα με τα επίπεδα του σακχάρου) και πρέπει να συμβουλευτεί άμεσα ενδοκρινολόγο για την έναρξη κατάλληλης αγωγής.

Τι συμβαίνει στις 24-28 εβδομάδες κύησης

Η καμπύλη σακχάρου αφορά τη μέτρηση του σακχάρου σε νηστεία, 1 και 2 ώρες μετά τη λήψη 75 γρ. γλυκόζης πριν από τη διενέργεια της καμπύλης η έγκυος πρέπει να καταναλώνει ελεύθερα υδατάνθρακες τουλάχιστον για τις τρεις προηγούμενες ημέρες. Εάν έστω και μια τιμή σακχάρου είναι ίση ή μεγαλύτερη με τα θεσπισμένα όρια, τότε μπαίνει η διάγνωση διαβήτη κύησης.

Τι επιπτώσεις έχει ο διαβήτης κύησης

Στην περίπτωση που η μητρική υπεργλυκαιμία δεν ελεγχθεί αποτελεσματικά, αυξημένα ποσά γλυκόζης μεταφέρονται στο έμβρυο με αποτέλεσμα την υπερβολική ανάπτυξη του εμβρύου και την αυξημένη περίμετρο κοιλιάς. Το έμβρυο έτσι γίνεται μακροσωμικό και το βάρος του στη γέννηση μπορεί να ξεπερνά τα 4 κιλά. Έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος για καισαρική τομή, για επιπλοκές κατά τον τοκετό, όπως ο τραυματισμός, καθώς και για μακροχρόνιες επιπλοκές σε ό,τι αφορά την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδη διαβήτη του βρέφους στην ενήλικη φάση της ζωής του. Οι περισσότερες γυναίκες που αναπτύσσουν διαβήτη κύησης που είναι καλά ρυθμισμένος, έχουν υγιή μωρά.

Οι πιο σημαντικές παρεμβάσεις στο διαβήτη κύησης είναι η υγιεινή διατροφή και η άσκηση. Συνήθως αυτά είναι αρκετά για τη ρύθμιση του διαβήτη κύησης. Σε κάποιες όμως περιπτώσεις, και παρά την καλύτερη δυνατή προσπάθεια, είναι απαραίτητο να ξεκινήσετε θεραπεία με χάπια ή ινσουλίνη.

Ο «δεκάλογος» της διατροφής στο διαβήτη της κύησης

1. Προτιμούμε γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά όπως άπαχο γάλα και τυρί χαμηλών λιπαρών.
2. Τρώμε λαχανικά και φρούτα, αλλά άγουρα και με μέτρο. Επιτρέπονται 2-3 μερίδες φρούτων την ημέρα.
3. Αποφεύγουμε τους χυμούς.
4. Τρώμε άπαχα κρέατα και διαλέγουμε κρέας που δεν έχει πέτσα όπως κοτόπουλο που ψήνουμε ή βράζουμε.
5. Προτιμούμε ολικής αλέσεως προϊόντα όπως ψωμί, και ζυμαρικά.
6. Αποφεύγουμε τα λίπη και τις μαργαρίνες και προτιμούμε ελαιόλαδο για τη μαγειρική.
7. Αποφεύγουμε τα υποκατάστατα ζάχαρης και τα γλυκά για διαβητικούς, γιατί μπορεί να περιέχουν ουσίες που δεν είναι μελετημένες στην εγκυμοσύνη.
8. Οργανώνουμε τα γεύματά μας έτσι, ώστε να έχουμε κάθε μέρα 3 βασικά γεύματα και 2-3 σνακ.
9. Προσπαθούμε να τρώμε κάθε 2-3 ώρες για να μην υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις  στη γλυκόζη αίματος
10. Προτιμούμε τα φρέσκα ψάρια και αποφεύγουμε τα παστά, τηγανισμένα .

The post Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης: Τι πρέπει να γνωρίζετε! appeared first on Feminart.

Μαιευτήρας – Γυναικολόγος Αναπαραγωγής,

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών & Επιστημονικός Διευθυντής της Μονάδας Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής ΥΓΕΙΑ IVF – Συνεργάτης Μονάδας IVF ΜΗΤΕΡΑ

Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί πλέον την πιο συχνή κακοήθεια στις γυναίκες. Πέραν αυτού, το 15-20% των γυναικών που εμφανίζουν καρκίνο μαστού είναι προεμμηνοπαυσιακές και το 7% είναι γυναίκες κάτω των 40 ετών. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών είναι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και δεδομένης της ολοένα και αυξανόμενης τάσης στη σύγχρονη εποχή για αναβολή της τεκνοποίησης σε μεγαλύτερες ηλικίες, πολλές από αυτές τις ασθενείς είναι άτοκες.

Από την άλλη πλευρά, η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, ακόμη και με τις πιο σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους, δυστυχώς δεν αφήνει ανεπηρέαστη την γονιμότητα των ασθενών. Η χημειοθεραπεία, που αποτελεί συνήθως βασικό μέρος της θεραπείας, μπορεί να έχει τοξική επίδραση στις ωοθήκες, πράγμα που με απλά λόγια σημαίνει ότι ακόμη και σε νέες ασθενείς η λειτουργικότητα των ωοθηκών τους μπορεί να μειωθεί δραματικά μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας. Επιπρόσθετα, η ορμονοθεραπεία που συνήθως συνοδεύει την χημειοθεραπεία και συνεχίζεται για 5 έτη ή και περισσότερο αποτελεί επιπλέον παράγοντα αναστολής της τεκνοποίησης, με αποτέλεσμα οι ασθενείς αυτές να «ξοδεύουν» σημαντικό χρόνο από την αναπαραγωγική τους ηλικία.

Υπάρχει λύση

Αναμφίβολα και σαφέστατα η πρώτη προτεραιότητα για τις ασθενείς με κακοήθη νοσήματα είναι η αντιμετώπιση της νόσου και η εξασφάλιση της επιβίωσής τους από αυτή. Μιλώντας συγκεκριμένα για τον καρκίνο του μαστού, είναι πλέον ευχάριστο το γεγονός ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ασθενών θεραπεύεται.  Όμως, ιδιαίτερα για τις νέες άτοκες γυναίκες μετά την επιτυχή μάχη με την νόσο και την επιστροφή τους στην κανονικότητα, το θέμα της τεκνοποίησης είναι ίσως από τα πρώτα που τις απασχολεί και αποτελεί παράγοντα προβληματισμού και άγχους. Ασφαλή και αποτελεσματική λύση στον προβληματισμό αυτό, δίνει η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή με τις μεθόδους διατήρησης της γονιμότητας. Η κατάψυξη ωαρίων και εμβρύων είναι στην πρώτη γραμμή των επιλογών που προσφέρονται ενώ ολοένα και αυξανόμενο έδαφος κερδίζει και η κατάψυξη ωοθηκικού ιστού.

Το πιο σημαντικό βήμα είναι η παραπομπή της ασθενούς στον εξειδικευμένο γυναικολόγο αναπαραγωγής προτού ξεκινήσει η χημειοθεραπεία ή η ορμονοθεραπεία. Για την κατάψυξη ωαρίων ή εμβρύων χρησιμοποιούνται τεκμηριωμένα ασφαλή πρωτόκολλα διέγερσης των ωοθηκών παρόμοια με εκείνα που εφαρμόζονται στα συνήθη προγράμματα εξωσωματικής με την προσθήκη όμως και μιας άλλης κατηγορίας φαρμάκων, των αναστολέων αρωματάσης, με τα οποία αποφεύγεται η αύξηση των επιπέδων οιστρογόνων στο αίμα (παρόλο που η γυναίκα συνεχίζει κανονικά την αγωγή της διέγερσης των ωοθηκών) και έτσι αποφεύγεται η όποια επιβαρυντική επίδραση (αν υπάρχει) στον μαστό.

Η διαδικασία

Η διαδικασία ξεκινάει άμεσα μετά την επίσκεψη στον ειδικό αναπαραγωγής, και διαρκεί περίπου 2 εβδομάδες χωρίς έτσι να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να αναβληθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα η χημειοθεραπεία. Τα ωάρια που συλλέγονται καταψύχονται ή εφόσον το επιθυμεί η ασθενής γονιμοποιούνται (με σπέρμα συζύγου/συντρόφου/δότη) και καταψύχονται ως έμβρυα. Η κατάψυξη με την νέα νομοθεσία μπορεί να φτάσει και τα 20 έτη, δίνοντας έτσι ένα ικανό χρονικό διάστημα να αντιμετωπίσει την πάθησή της και να χρησιμοποιήσει τα ωάρια/έμβρυα όταν πλέον έχει θεραπευτεί. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι εξαιρετικά με αυτές τις μεθόδους που εφαρμόζονται πλέον αρκετά χρόνια και πολλές γυναίκες έχουν καταφέρει να γίνουν μητέρες.

Για την κατάψυξη του ωοθηκικού ιστού, λαμβάνονται τεμαχίδια από τις ωοθήκες με λαπαροσκόπηση, και καταψύχονται σε ειδικές συνθήκες. Ακολούθως, όταν κριθεί ασφαλές, γίνεται επανατοποθέτηση του ιστού στο σώμα της γυναίκας.  Η μέθοδος αυτή είναι ακόμη υπό εξέλιξη, και έχουν ήδη αναφερθεί γεννήσεις παιδιών παγκοσμίως, πράγμα που καθιστά και αυτή την μέθοδο εξαιρετικά υποσχόμενη.

Συμπερασματικά

Όπως όλες οι γυναίκες έτσι και οι ασθενείς με καρκίνο μαστού έχουν δικαίωμα στην τεκνοποίηση ακόμη και μετά από θεραπείες που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την γονιμότητά τους. Το δικαίωμά τους αυτό το εξασφαλίζουν οι μέθοδοι διατήρησης γονιμότητας που ουσιαστικά «παγώνουν» το χρόνο και εξασφαλίζουν την ακεραιότητα του γενετικού τους υλικού πριν την επίδραση της τοξικής χημειοθεραπείας, προσφέροντας έτσι ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τεκνοποίηση σε μεταγενέστερο χρόνο.

The post Η διατήρηση της γονιμότητας σε γυναίκες με καρκίνο μαστού appeared first on Feminart.

Εγκυμοσύνη και άσκηση – Οι δραστηριότητες που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή ανά εβδομάδα

Εγκυμοσύνη και άσκηση είναι δύο έννοιες που μπορούν να συνυπάρξουν. Όσο περνούν οι εβδομάδες θα πρέπει να προσαρμόζεις τις δραστηριότητές σου αναλόγως με την πρόοδο της κύησης. Αν δεν είσαι σίγουρη αν κάποια δραστηριότητα είναι ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συμβουλέψου τον γιατρό σου.  Επίσης καλό είναι να αποφεύγεις:

• Τις ασκήσεις που σε υποχρεώνουν να ξαπλώνεις ανάσκελα μετά το πρώτο τρίμηνο
• Τις καταδύσεις
• Τα αθλήματα επαφής όπως το χόκεϋ επί πάγου, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ
• Δραστηριότητες που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο πτώσης – όπως σκι, γυμναστική, σερφ, ιππασία
• Άσκηση σε μεγάλο υψόμετρο

Αν αθλείσαι σε μεγάλο υψόμετρο, να γνωρίζεις τα σημάδια της ασθένειας του υψόμετρου, όπως ο πονοκέφαλος και οι αϋπνίες

Να διατηρήσεις τα κίνητρά σου

Η εγκυμοσύνη μπορεί να συνδυαστεί με την άσκηση και μάλιστα είναι περισσότερο πιθανό να επιμείνεις σε ένα πρόγραμμα άσκησης αν περιλαμβάνει δραστηριότητες που απολαμβάνεις και ταιριάζει και με το καθημερινό σου πρόγραμμα.  Λάβε υπ’ όψη τα ακόλουθα:

Ξεκίνα απλά.  Δε χρειάζεται να πας σε γυμναστήριο ή να φορέσεις ακριβά ρούχα άθλησης  για να κρατηθείς σε φόρμα.  Απλά κινήσου.  Κάνε έναν καθημερινό περίπατο στη γειτονιά σου.  Χρησιμοποίησε τις σκάλες αντί για το ασανσέρ.  Ή περπάτησε γύρω-γύρω στο σούπερ μάρκετ μερικές φορές.

Βρες συντροφιά.  Η άσκηση είναι πιο ενδιαφέρουσα αν κατά τη διάρκειά της συζητάς με μια φίλη.  Ή ακόμα καλύτερα, να συμμετάσχει όλη η οικογένεια.

Να συμμετέχεις σε κάποιο μάθημα.  Πολλά γυμναστήρια προσφέρουν μαθήματα προγεννητικού γιόγκα, ειδικά για εγκύους.  Βρες ένα να ταιριάζει με τα ενδιαφέροντα και το πρόγραμμά σου.

Γίνε δημιουργική.  Μην βάζεις περιορισμούς στον εαυτό σου.  Σκέψου την πεζοπορία, την κωπηλασία ή τον χορό.

Δώσε στον εαυτό σου άδεια να ξεκουραστείς.  Οι αντοχές σου σε κουραστική άσκηση μάλλον θα μειώνονται όσο προχωρά η εγκυμοσύνη.

Άκου το σώμα σου

Στην εγκυμοσύνη είναι σημαντικό να συνεχίσεις την άσκηση, ακόμα σημαντικότερο όμως είναι να προσέχεις τα σημάδια κινδύνου.  Αν παρουσιάσεις κολπική αιμόρροια, να διακόψεις την άσκηση και να επικοινωνήσεις με τον γιατρό σου.

Επίσης, να διακόψεις την άσκηση αν παρουσιάσεις:

-Ζαλάδα

-Πονοκέφαλο

-Λαχάνιασμα

-Πόνο στο στήθος

-Αρρυθμία ή ταχυκαρδία

-Συσπάσεις της μήτρας ακόμα και μετά από ξεκούραση

-Υγρό να στάζει ή να ρέει από τον κόλπο

-Μειωμένη κινητικότητα του εμβρύου

Αν τα συμπτώματα εξακολουθούν μετά τη διακοπή της άσκησης, επικοινώνησε με τον γιατρό σου.

ΜΙΑ ΥΓΙΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ

Η τακτική άσκηση στην εγκυμοσή μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των σωματικών αλλαγών της εγκυμοσύνης και των προκλήσεων που έρχονται.  Αν δεν γυμναζόσουν τακτικά, χρησιμοποίησε την περίοδο της εγκυμοσύνης ως κίνητρο για να ξεκινήσεις.

The post Εγκυμοσύνη και άσκηση εβδομάδα – εβδομάδα appeared first on Feminart.

Η αντισύλληψη είναι ένα θέμα που απασχολεί και αφορά στις μέρες μας τόσο τη γυναίκα όσο και τον άνδρα. H Δρ Βασιλική Παπαγιάννη, Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminArt  & Επιστημ. Συνεργάτης του ΜΗΤΕΡΑ αναλύει, όλες τις σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης που αφορούν και τα δύο φύλα, για να επιλέξετε αυτή που ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αποφυγή μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης έχει απασχολήσει κάθε γυναίκα που θέλει να απολαμβάνει τις σεξουαλικές επαφές και να αποφύγει το ψυχολογικό και σωματικό στρες μιας τεχνητής έκτρωσης.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι χωρίς τη χρήση αντισύλληψης το 25% των γυναικών μετά από ελεύθερες επαφές ενός μήνα θα μείνουν έγκυες, με το ποσοστό αυτό να ανέρχεται στο 60% μετά από έξι μήνες και στο 80% μετά από ένα χρόνο επαφών.

Ο ημερολογιακός προσδιορισμός των γόνιμων ημερών είναι σχετικά επικίνδυνος τρόπος για αποφυγή εγκυμοσύνης, γιατί η απελευθέρωση του ωαρίου είναι δυνατόν να παρουσιάσει απρόβλεπτες διακυμάνσεις. Να θυμάστε: Το ωάριο μπορεί να επιβιώσει για δύο ή τρεις ημέρες και το σπερματοζωάριο για δύο έως και πέντε ημέρες.

Αντισύλληψη για τον άνδρα – Ποιες μέθοδοι εφαρμόζονται;

Η μέθοδος της απόσυρσης ή της διακεκομμένης συνουσίας από τον άνδρα αποτελεί μια πολύ διαδεδομένη μέθοδο με μεγάλα όμως ποσοστά αποτυχίας, καθιστώντας την αναξιόπιστη ως μέθοδο.

Το ανδρικό προφυλακτικό αποτελεί ίσως την πιο διαδεδομένη μέθοδο για αντισύλληψη. Η μέθοδος αυτή έχει μέτρια αποτελεσματικότητα που κυμαίνεται μεταξύ 3-5 ανεπιθύμητες κυήσεις σε 100 ζευγάρια ανά έτος. Για το υψηλό ποσοστό αποτυχίας ευθύνονται πολλοί παράγοντες, όπως η κακή ποιότητα του υλικού, η χρήση πέραν της αναγραφόμενης ημερομηνίας λήξης, η ταυτόχρονη χρήση λιπαντικών που καθιστούν το προφυλακτικό εύθραυστο.

Πρέπει όμως να τονιστεί ότι το προφυλακτικό, εφόσον χρησιμοποιείται σωστά, παρέχει ασυναγώνιστη προστασία έναντι όλων των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Τέλος, μια άλλη μέθοδος αντισύλληψης που μπορεί να εφαρμοστεί από τον άνδρα είναι στειροποίηση με αποτελεσματικότητα αποφυγής κύησης στο 98,5%.

Αντισύλληψη για τη γυναίκα – Ποιες μέθοδοι εφαρμόζονται;

Η γυναίκα μπορεί να επιτύχει την αντισύλληψη με συγκεκριμένες μέθοδοι οι οποίες διακρίνονται σε 4 τύπους:

• Σε εκείνες που η εφαρμογή τους γίνεται στον κόλπο,
• σε εκείνες που εφαρμόζονται στην κοιλότητα της μήτρας,
• σε αυτές που παρέχουν αντισύλληψη με τροποποίηση του ορμονικού περιβάλλοντος και τέλος
• σε εκείνες κατά τις οποίες αποφράσσονται ή εκτέμνονται οι σάλπιγγες.

Οι κολπικές μέθοδοι αντισύλληψης

Οι κολπικές μέθοδοι όπως το κολπικό διάφραγμα ή τραχηλική κάψα και ο αντισυλληπτικός σπόγγος παρουσιάζουν μεγάλο βαθμό δυσκολίας στην τοποθέτησή τους καθιστώντας τους μη φιλικούς προς τη γυναίκα.

Το γυναικείο δε προφυλακτικό που εφαρμόζεται στον κόλπο και αποτρέπει την άνοδο του σπερματοζωάριου στη μήτρα, δε φαίνεται να έχει κερδίσει τις προτιμήσεις των ζευγαριών.

Μέθοδοι που εφαρμόζονται στην κοιλότητα της μήτρας

Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνεται το ενδομήτριο σπείραμα, το γνωστό σπιράλ, το οποίο αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο αντισύλληψης και σε νεαρότερες ηλικίες γυναικών. Η αποτελεσματικότητα του είναι πολύ ικανοποιητική. Από τις 100 γυναίκες που χρησιμοποιούν το σπείραμα και εκ των οποίων οι επαφές είναι ελεύθερες, μόνο 3 κατά μέσο όρο θα μείνουν έγκυες στη διάρκεια του ενός έτους.

Περιπτώσεις όπου η τοποθέτηση τους σπειράματος πρέπει να αποφεύγεται είναι σε γυναίκες που παρουσιάζουν ενεργό σαλπιγγίτιδα ή έχουν στο ιστορικό τους επεισόδια φλεγμονών των έσω γεννητικών οργάνων.

Ορμονικές μέθοδοι αντισύλληψης

Αντισυλληπτικά χάπια

Κάθε γυναίκα έχει προβληματιστεί σε κάποια φάση της ζωής της, εάν αξίζει να χρησιμοποιήσει το αντισυλληπτικό χάπι.

Το θέμα είναι ότι όσα ακούγονται και γράφονται στη χώρα μας, συχνά από μη ειδικούς, έχουν δημιουργήσει μια αρνητική προκατάληψη σχετικά με την ασφάλεια της μεθόδου αυτής.

Τα αντισυλληπτικά χάπια περιέχουν 2 ενεργά συστατικά, κάποιο οιστρογόνο και ένα τύπο προγεσταγόνου. Εφόσον λαμβάνονται σωστά, αποτελούν την αποτελεσματικότερη αναστρέψιμη μέθοδο αντισύλληψης με τις λιγότερες αποτυχίες. Υπολογίζεται ότι μόνο 1 έως 4 στις 1.000 γυναίκες που έπαιρναν το χάπι για 1 χρόνο θα μείνει έγκυος, καθιστώντας τα 10 φορές αποτελεσματικότερα από το ενδομήτριο σπείραμα και έως 80 φορές πιο αποτελεσματικά από τη διακοπτόμενη επαφή. Όσον αφορά στις πιθανές παρενέργειες από τη χρήση τους, ας δούμε ποια είναι η αλήθεια απαντώντας στις εξής ερωτήσεις:

Αυξάνει το χάπι τον κίνδυνο θρόμβωσης ή εμβολής;
Η απάντηση είναι πως ναι, υπάρχει ένας σχετικός αυξημένος κίνδυνος που όμως σε απόλυτο αριθμό είναι πολύ μικρός, εφόσον χρησιμοποιούνται τα νέα γενιάς αντισυλληπτικά και η γυναίκα δεν έχει κάποιο παράγοντα κινδύνου για θρόμβωση.

Αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού;
Η απάντηση είναι πως ο συνολικός κίνδυνος δεν αυξάνει, ενώ έχει παρατηρηθεί έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού μιας που οι γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά είναι πιο ευαισθητοποιημένες στο να ελέγχουν το μαστό.

Αυξάνει το χάπι το σωματικό βάρος;
Η απάντηση είναι πως με τα νέα γενιάς αντισυλληπτικά κάτι τέτοιο συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οφέλη από τη χρήση αντισυλληπτικών

Από την άλλη θα πρέπει να τονιστούν τα ευεργετικά αποτελέσματα από τη χρήση των αντισυλληπτικών.

• Γυναίκες που παίρνουν το χάπι για τουλάχιστον 6 μήνες, παρουσιάζουν κατά 40% μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών, φτάνοντας το 80% στα 10 χρόνια μετά τη λήψη τους, ενώ το ευνοϊκό αυτό αποτέλεσμα διατηρείται για 10-15 χρόνια μετά τη διακοπή του.
• Ο καρκίνος του ενδομητρίου μειώνεται και αυτός στο 50% στις γυναίκες που παίρνουν το χάπι για 1 έτος. Η προστασία αυτή διατηρείται για 20 χρόνια μετά τη διακοπή του.
• Το χάπι μειώνει επίσης στο 50-60% τις προσβολές από σαλπιγγίτιδα και πυελική φλεγμονή.
• Επίσης, το χάπι έχει πολύ καλά αποτελέσματα σε γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες και ενδομητρίωση.

Αντενδείξεις

Υπάρχουν όμως και οι απόλυτες αντενδείξεις στη λήψη του αντισυλληπτικών που είναι οι εξής:

• το κάπνισμα σε γυναίκες άνω των 35 ετών
• η ύπαρξη χρόνιας νόσου του ήπατος
• η ύπαρξη καρδιαγγειακών επεισοδίων και ιστορικό θρομβώσεων
• οι σοβαρές ημικρανίες νευρολογικού τύπου και
• η κατάθλιψη που χρήζει φαρμακευτικής αγωγής.

Η επείγουσα αντισύλληψη ή αλλιώς το χάπι της επόμενης ημέρας

Εάν μια γυναίκα είχε κάποια σεξουαλική επαφή χωρίς καμία προφύλαξη είτε συνειδητά είτε από σφάλμα της μεθόδου αντισύλληψης που χρησιμοποίησε, μπορεί να πάρει μια υψηλή δόση ορμονών για να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες σύλληψης.

Το χάπι της επόμενης ημέρας πρέπει να δίνεται το συντομότερο δυνατό και να μην υπερβαίνει τις 72 ώρες, ενώ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται αλόγιστα.

Η γυναικεία στειροποίηση

Εάν μια γυναίκα έχει ολοκληρώσει την οικογένειά της και επιθυμεί οριστική και μη αναστρέψιμη στείρωση μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, συνήθως λαπαροσκόπηση, όπου διακόπτεται η συνέχεια του αυλού των σαλπίγγων, ώστε να μην είναι δυνατή η συνεύρεση του ωαρίου με το σπερματοζωάριο.

The post Αντισύλληψη: Όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Feminart.

Οι εξελίξεις στον τομέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι θεαματικές και αφορούν όλες τις φάσεις της διαδικασίας. Ο υπέρτατος στόχος, βέβαια, είναι η αύξηση των πιθανοτήτων επιτυχίας και των ποσοστών γεννήσεων και γι’ αυτό γίνονται τεράστιες προσπάθειες βελτιστοποίησης των συνθηκών γονιμοποίησης και καλλιέργειας των εμβρύων στο εμβρυολογικό εργαστήριο, με την επιστράτευση ακόμα και της Τεχνητής Νοημοσύνης (Artificial Intelligence, AI).

Η απλοποίηση της διαδικασίας μειώνει τον φόβο

Εκτός όμως από τα παραπάνω, ένα άλλο σημαντικό ζητούμενο είναι και η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απλοποίηση της διαδικασίας που όπως είναι αναμενόμενο, οι γυναίκες την βλέπουν σαν «βουνό» και την αντιμετωπίζουν με άγχος και φόβο. Εκείνο που τις φοβίζει περισσότερο είναι οι ενέσεις που πρέπει να κάνουν, για να επιτευχθεί η ανάπτυξη περισσοτέρων του ενός ωοθυλακίων στις ωοθήκες τους, ώστε να ληφθούν αρκετά ωάρια προκειμένου να αυξηθεί η πιθανότητα να βρεθεί το καλό εκείνο ωάριο που θα δώσει ένα καλό έμβρυο που θα εμφυτευθεί επιτυχώς. Έτσι λοιπόν, όλες οι ενέσεις γίνονται πλέον υποδόρια (συνήθως στην κοιλιά) και ο πόνος ελαχιστοποιείται. Επιπλέον, η εισαγωγή στην κλινική πράξη των φαρμακευτικών ουσιών γνωστών ως ‘ανταγωνιστές’, επέτρεψε την μείωση τόσο του αριθμού των ενέσεων όσο και των ημερών που οι γυναίκες πρέπει να κάνουν ενέσεις.

Μειώνεται ο χρόνος και ο αριθμός των ενέσεων

Στα κλασσικά μακρά πρωτόκολλα διέγερσης, οι ενέσεις του αντίστοιχου φαρμάκου (γνωστού ως ‘αγωνιστή’) ξεκινούν από τον προηγούμενο κύκλο, περίπου 10-14 ημέρες πριν την έναρξη της διέγερσης, ενώ στα νεότερα πρωτόκολλα οι ενέσεις του ανταγωνιστή ξεκινούν 5-6 ημέρες μετά την έναρξη της διέγερσης. Με τον τρόπο αυτό εξοικονομούνται τουλάχιστον 10-14 ημέρες ενέσεων και 15-19 ενέσεις συνολικά. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι τα ίδια και με τα δύο σχήματα, ενώ τα πρωτόκολλα ανταγωνιστή είναι πιο ασφαλή ως προς τον κίνδυνο εκδήλωσης συνδρόμου υπερδιέγερσης ωοθηκών.

Μια καινοτομία που αλλάζει τα δεδομένα

Μια άλλη καινοτομία είναι η δημιουργία και παραγωγή μιας καινούργιας γοναδοτροφίνης (πρόκειται για τις ενέσεις που χορηγούνται στα πρωτόκολλα για την διέγερση των ωοθηκών), η οποία χορηγείται μια φορά υποδόρια την πρώτη ημέρα της διέγερσης και συνεχίζει να δρα για 7 συνεχόμενες ημέρες, χωρίς την ανάγκη άλλης ένεσης για το διάστημα αυτό. Επομένως εξοικονομούνται άλλες 6 ενέσεις. Η καινούργια αυτή γοναδοτροφίνη έχει εξαιρετικά αποτελέσματα και μπορεί να δοθεί με ασφάλεια σε όλες σχεδόν τις γυναίκες. Με δεδομένο ότι χορηγείται σε πρωτόκολλο ανταγωνιστή, έχουμε τελικά μια σημαντική μείωση του συνολικού αριθμού και ημερών ενέσεων, καθιστώντας την διαδικασία εξαιρετικά φιλική και εύκολη για τις γυναίκες.

Όπως είναι ευνόητο, στον τομέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αναμένονται σύντομα κι άλλες εξελίξεις.

The post Όλες οι νεότερες εξελίξεις στην εξωσωματική γονιμοποίηση appeared first on Feminart.

Το υπερηχογράφημα αποτελεί δίχως αμφιβολία μια αναντικατάστατη διαγνωστική εξέταση, τόσο στην Γυναικολογία όσο και στην Μαιευτική και η χρησιμότητα του είναι γνωστή και για τις γυναίκες που βρίσκονται στην εγκυμοσύνη. Πρόκειται για μια ακίνδυνη απεικονιστική μέθοδο, που χρησιμοποιεί ήχους υψηλής συχνότητας (υπέρηχοι), οι οποίοι με την βοήθεια προηγμένων τεχνικών, μετατρέπονται σε εικόνα. Η συμβολή των υπερήχων στην σύγχρονη παρακολούθηση τόσο της φυσιολογικής όσο και της επιπλεχθείσας εγκυμοσύνης, βελτίωσε και συνεχίζει να βελτιώνει σημαντικά την παρεχόμενη ιατρική φροντίδα στην έγκυο γυναίκα.

Δρ Βασιλική Παπαγιάννη, Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminArt & Επιστημ. Συνεργάτης νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ.

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά ποια είναι τα βασικά υπερηχογραφήματα στην εγκυμοσύνη και γιατί πρέπει να είμαστε συνεπείς στη διενέργειά τους, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την ασφαλή και ομαλή εξέλιξη μιας κύησης.

1ο Υπερηχογράφημα

Το πρώτο υπερηχογράφημα στην εγκυμοσύνη γίνεται συνήθως την 5η ή την 7η εβδομάδα της κύησης αμέσως μετά το τεστ εγκυμοσύνης. Γίνεται συνήθως διακολπικά και σε αυτό επιβεβαιώνουμε την εγκυμοσύνη, προσδιορίζουμε την ηλικία της κύησης και την πιθανή ημερομηνία του τοκετού, το οποίο γίνεται βάσει του μεγέθους του μωρού σας, που σε αυτό το στάδιο της κύησης είναι περίπου 7-10 χιλιοστά. Επίσης, αποκλείουμε ή εντοπίζουμε έγκαιρα προβλήματα, όπως η εξωμήτριος κύηση και η παλίνδρομη κύηση (αποβολή).

2ο Υπερηχογράφημα- Αυχενική Διαφάνεια

Σε αυτό το υπερηχογράφημα μετράμε κατά την εγκυμοσύνη το πάχος του αυχένα του μωρού. Πραγματοποιείται στην 11η έως 13η εβδομάδα και 6 ημερών και συνήθως εκτελείται διακοιλιακά αν και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αναγκαία και η διακολπική εξέταση. Η Αυχενική Διαφάνεια δίνει πολλές πληροφορίες για την πρόγνωση χρωµοσωµικών ανωµαλιών µε ένα µεγάλο ποσοστό ορθής πρόγνωσης. Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία της γυναίκας, τη μέτρηση δύο ορμονών στο αίμα της μήτρας (PAPP-A και βHCG), καθώς και τα υπερηχογραφικά ευρήματα της αυχενικής διαφάνειας, της ύπαρξης του ρινικού οστού, της καρδιακής κυκλοφορίας και της κυκλοφορίας των φλεβώδη πόρων, υπολογίζεται η πιθανότητα χρωμωσωμικών ανωμαλιών (τρισωμία 21 ή σύνδρομο Down, 18 και 13).

Παράλληλα, καθορίζει την ακριβή ηλικία της κύησης, μετρώντας το µήκος του εµβρύου, µπορεί να διαγνώσει πολλές ανωµαλίες του εµβρύου από πολύ νωρίς και αναγνωρίζει τις πολυδυµες κυήσεις µε αξιόπιστο καθορισµό της χοριονικότητας, η οποία είναι και ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της έκβασης αυτών των κυήσεων. Τέλος µπορεί να αναγνωρίσει µέσω µετρήσεων στο αίµα της µητέρας και µετρήσεων της αρτηριακής της πίεσης την πιθανότητα προεκλαµψίας, µιας σοβαρής επιπλοκής τόσο για την µητέρα όσο και για το έµβρυο.

Μη επεµβατικος έλεγχος (NIPT)

Ο µη επεµβατικος έλεγχος (NIPT) ανήκει στην κατηγορία του προγνωστικού ελέγχου όπου µετά την 10η εβδοµάδα αποµονώνεται εµβρυικο DNA στο αίµα της µητέρας για τον έλεγχο µόνο της τρισωµίας 21,18 + 13 µε ένα ποσοστό ορθής προγνώσης που φτάνει το 99,8 % . Σε λίγες περιπτώσεις απαιτείται και δεύτερη αιµοληψία και εάν ο µη επεµβατικός έλεγχος δείξει θετικό αποτέλεσµα για χρωµοσωµική ανωµαλία θα πρέπει πάντα να επιβεβαιώνεται µε επεµβατικό έλεγχο.

3ο Υπερηχογράφημα

Πρόκειται για μία λεπτομερή υπερηχογραφική αξιολόγηση της ανατομίας του εμβρύου που πραγματοποιείται μεταξύ της 20ής – 23ης εβδομάδας της κύησης.
Το υπερηχογράφημα ελέγχει την ανατομία του εμβρύου (εγκέφαλος, πρόσωπο, σπονδυλική στήλη, καρδιά, θώρακα, στομάχι, έντερο, νεφρούς και άκρα), την θέση του πλακούντα, την ποσότητα του αμνιακού υγρού και την ανάπτυξη του εμβρύου. Εάν διαγνωστεί κάποια ανωμαλία, θα συζητηθεί με το ζευγάρι η σοβαρότητα της και η περαιτέρω αντιμετώπιση της κύησης. Τέλος, στο υπερηχογράφημα αυτό αξιολογούνται και δείκτες χρωμοσωμικών ανωμαλιών που μαζί με τα αποτελέσματα της αυχενικής διαφάνειας και του PAPP-A δίνουν την τελική πιθανότητα για χρωμοσωμικές ανωμαλίες. 

4^ο Υπερηχογράφημα- Doppler

Πραγματοποιείται κατά την 32η εβδομάδα της κύησης και αξιολογεί την κύηση σε σχέση με την ανάπτυξη και την υγεία του εμβρύου εξετάζοντας την:

• μέτρηση της κεφαλής, της κοιλιάς και του μηριαίου οστού, έτσι ώστε να υπολογιστεί το πιθανό βάρος του εμβρύου
• παρακολούθηση των εμβρυικών κινήσεων
• αξιολόγηση της θέσης και της εμφάνισης του πλακούντα
• μέτρηση του αμνιακού υγρού
• αξιολόγηση της εμβρυικής κυκλοφορίας έτσι ώστε να διαπιστωθεί η καλή λειτουργία του πλακούντα

Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερα ζευγάρια ζητούν από το γυναικολόγο τους να διενεργήσουν το 3D/4D υπερηχογράφημα. Η 3D υπερηχογραφία απεικονίζει σταθερές τρισδιάστατες φωτογραφίες του μωρού, ενώ η 4D εξέταση δείχνει τρισδιάστατες εικόνες σε κίνηση. Έτσι δημιουργείται μια πιο ρεαλιστική εικόνα της εξωτερικής μορφής του. Παρόλο που οι εξετάσεις αυτές δεν αυξάνουν σημαντικά την διαγνωστική ακρίβεια των υπερήχων παρέχουν εντυπωσιακές εικόνες από το έμβρυο στο εσωτερικό της μήτρας. Ενισχύουν με αυτό τον τρόπο στο «δέσιμο» της μητέρας και του συντρόφου της με το μωρό που έρχεται.

Ωστόσο, κάποιες φορές επί συγκεκριμένων ενδείξεων, επιβάλλεται να προχωρήσουμε σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις για τη μελέτη επιμέρους οργάνων του εμβρύου.

Πιο αναλυτικά:

Υπερηχογράφημα καρδιάς εμβρύου

Το υπερηχογράφημα αυτό ελέγχει λεπτομερώς την ανατομία και τη λειτουργία της καρδιάς του εμβρύου καθώς και τις ροές του αίματος στην καρδιά και στα μεγάλα αγγεία. Γίνεται από εξειδικευμένους παιδο-καρδιολόγους συνήθως όταν η εγκυμοσύνη βρίσκεται κατά την 18^η έως την 24η εβδομάδα της.

Αμνιοπαρακέντηση ή λήψη τροφοβλάστης

Η αμνιοπαρακέντηση (λήψη αμνιακού υγρού)και η λήψη τροφοβλάστης (λήψη βιοψίας από τον πλακούντα) είναι επεμβατικές μέθοδοι για τον έλεγχο των χρωμοσωμάτων του εμβρύου. Και με τις δυο μεθόδους αυτές εξετάζεται ο αριθμός και η δομή των χρωμοσωμάτων αποκλείοντας τα πιο συχνά εμφανιζόμενα σύνδρομα, όπως το σύνδρομο Down, ενώ αποκλείονται και πολλά άλλα πιο σπάνια σύνδρομα. Τέλος, επειδή αυτές οι μέθοδοι είναι επεμβατικές, πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχει μικρή πιθανότητα επιπλοκών ( 0.1-0,7%).

The post Η σημασία των Υπερήχων για την ασφαλή εξέλιξη μιας κύησης appeared first on Feminart.

Τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (Σ.Μ.Ν.) αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία λοιμώξεων που μεταδίδονται κυρίως (κι όχι μόνο) με την σεξουαλική επαφή και εμφανίζουν συγκεκριμένα συμπτώματα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) καταγράφει ένα εκατομμύριο μολύνσεις την ημέρα, με σημαντική επιβάρυνση τόσο στη σωματική όσο και στη ψυχική ισορροπία των ατόμων που έχουν μολυνθεί, αν αφεθούν χωρίς θεραπεία.
Ποια είναι τα συχνότερα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και ποια είνια τα συμπτώματα τους; Με ποιον τρόπο όμως η σεξουαλική επαφή μπορεί να αποτελέσει την οδό μετάδοσης λοιμώξεων;

Βασιλική Παπαγιάννη
Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminArt & Επιστημ. Συνεργάτης νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ

Πως μπορεί να μεταδοθούν ιοί μέσω της σεξουαλικής επαφής;

Καταρχάς κάποιοι μικροργανισμοί αναπτύσσονται κατά προτίμηση στο γεννητικό σύστημα του ανθρώπου και ως εκ τούτου μεταδίδονται κατά την επαφή από τον άντρα στην γυναίκα ή και αντίστροφα. Επίσης, τα γεννητικά υγρά, το σπέρμα και τα κολπικά υγρά είναι δυνατόν να αποτελούν εστίες ανάπτυξης μικροβίων ή ιών. Τέλος, κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής προκαλούνται συχνά μικροτραυματισμοί που μπορεί να μην είναι ορατοί με γυμνό μάτι, είναι όμως δυνατόν να αποτελέσουν την πύλη εισόδου για διάφορα μικρόβια.

Ανάλογα με το αίτιο που τα προκαλεί, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (Σ.Μ.Ν.) διακρίνονται σε εκείνα που οφείλονται σε μύκητες, σε μικρόβια, σε ιούς και σε παράσιτα.

Σ.Μ.Ν. που οφείλονται σε μύκητες

Από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα που οφείλονται σε μύκητες ο πιο συχνός είναι η Candida Albicans. Ο μύκητας αυτός προκαλεί στη γυναίκα κολπίτιδα, ενώ στον άνδρα φλεγμονή στη βάλανο (βαλανοποσθίτιδα). Η θεραπεία γίνεται με αντιμυκητιασικά φάρμακα, ενώ παράλληλα θα πρέπει η γυναίκα να ενισχύει τον κόλπο, με προβιοτικά και με κολπικές πλύσεις.

Σ.Μ.Ν. που οφείλονται σε μικρόβια

Βλεννόρροια

Το πιο γνωστό μικρόβιο που μεταδίδεται σεξουαλικά είναι ο γονόκοκκος, ο οποίος προκαλεί την βλεννόρροια. Στην γυναίκα που πάσχει, εμφανίζεται συνήθως συμπτωματολογία κολπίτιδας και τραχηλίτιδα με χαρακτηριστικά βλεννώδη κολπικά υγρά, είναι όμως δυνατό να προσβληθεί και η ουρήθρα, οπότε εμφανίζεται κάψιμο στην ούρηση και συχνοουρία. Η διάγνωση της βλεννόρροιας γίνεται με την εξέταση των κολπικών υγρών και η θεραπεία της με διάφορα σχήματα αντιβιοτικών .

Σύφιλη

Η σύφιλη ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νοσήματα και η οποίο εκδηλώνεται σε τέσσερα στάδια. Στο πρώτο στάδιο εμφανίζεται ένα έλκος στα γεννητικά όργανα που δεν πονάει και μετά από 3 έως 10 εβδομάδες, επουλώνεται μόνο του. Το δεύτερο στάδιο εμφανίζεται μετά από κατά μέσο όρο 2 μήνες, με εξάνθημα, πυρετό και διόγκωση των λεμφαδένων. Ακολουθεί ένα στάδιο χωρίς συμπτώματα και αργότερα εκδηλώνεται το τελικό στάδιο της νόσου, με βαριά προσβολή του νευρικού συστήματος και των αγγείων.

Η σύφιλη δεν είναι σπάνια στις μέρες μας και μπορεί να θεραπευτεί έγκαιρα με την κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή.

Άλλοι μικρο-οργανισμοί

Άλλοι μικροργανισμοί που μεταδίδονται με την σεξουαλική επαφή είναι οι τριχομονάδες που προκαλούν συμπτώματα κολπίτιδας και τα χλαμύδια που μπορεί να οδηγήσουν σε σαλπιγγίτιδα και πυελική φλεγμονή. Τα χλαμύδια παρουσιάζουν έξαρση στις μέρες μας και πάντα πρέπει να θεραπεύονται συστηματικά.

Σ.Μ.Ν. που οφείλονται σε ιούς

Έρπης γεννητικών οργάνων

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων αποτελεί μία από τις συχνότερες λοιμώξεις που ταλαιπωρεί πολλά ζευγάρια. Συνήθως, πρόκειται για έναν τύπο έρπητα που προσβάλλει ειδικά την περιοχή των γεννητικών οργάνων, αλλά θα πρέπει να σημειωθεί, ότι και ο επιχείλιος έρπης μπορεί να μολύνει τα γεννητικά όργανα, αν έρθει σε επαφή με την περιοχή. Αρχικά εμφανίζεται μια κοκκινίλα που πονάει, καίει και στη συνέχεια στο σημείο αυτό παρουσιάζονται μικρές φυσαλίδες, η μία δίπλα στην άλλη, οι οποίες μετά από κάποιες μέρες ξεραίνονται και στη συνέχεια επουλώνονται. Η όλη πορεία της λοίμωξης διαρκεί περίπου 15 ημέρες, και στο διάστημα αυτό ο έρπης μπορεί να μεταδοθεί στο σεξουαλικό σύντροφο του πάσχοντα. Ο ιός θα παραμένει πάντα σε σιωπηλή κατάσταση στον οργανισμό, χωρίς όμως να μεταδίδεται και ενδέχεται σε άλλο χρονικό διάστημα, η λοίμωξη να αναζωπυρώνεται.

Επειδή, λοιπόν, η λοίμωξη από έρπητα είναι μια κατάσταση που μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή, το σημείο κλειδί είναι η πρόληψη της μόλυνσης με την αποφυγή των επαφών με άτομα που παρουσιάζουν ενεργό λοίμωξη, για όσο διάστημα διαρκεί αυτή. Η  αντιμετώπιση της λοίμωξης από έρπητα γίνεται με την χορήγηση ειδικών φαρμάκων, όπως το Acyclovir.

HPV

Ένας άλλος ιός που μεταδίδεται σεξουαλικά είναι ο γνωστός HPV που προκαλεί τα κονδυλώματα. Αυτά, άλλες φορές είναι μικρά, επίπεδα, ομαλά με χρώμα λευκό ή ροζ, κι άλλες φορές εξελίσσονται σε μεγάλα και με ανώμαλη επιφάνεια. Υπάρχουν πολλοί τύποι HPV ιών, και το πρόβλημα είναι ότι κάποιοι από αυτούς προκαλούν βλάβες, ιδίως στον τράχηλο της μήτρας και στο αιδοίο, που θεωρούνται προκαρκινικές καταστάσεις. Συχνά, μάλιστα η γυναίκα δε γνωρίζει ότι έχει μολυνθεί κι αυτό αποκαλύπτεται τυχαία σε ένα τεστ Παπανικολάου. Οι μολύνσεις από HPV πρέπει να θεραπεύονται πάντα, ενώ εάν μια γυναίκα εμφανίσει εξωτερικά κονδυλώματα πρέπει απαραίτητα να ελέγχεται το εσωτερικό του κόλπου και ο τράχηλος με κολποσκόπηση, για πιθανό εντοπισμό του ιού και εκεί. Τα εξωτερικά κονδυλώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με τοπική εφαρμογή διαφόρων ουσιών ή θεραπεύονται με Laser.

AIDS ή HIV λοίμωξη

Η μάστιγα της εποχής μας σε ότι αφορά τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα είναι το AIDS ή HIV λοίμωξη το οποίο προκαλείται από έναν ιό ο οποίος, αν και έχει απομονωθεί σε όλες της εκκρίσεις των ατόμων που πάσχουν, μεταδίδεται βασικά με την σεξουαλική επαφή και την μετάγγιση μολυσμένου αίματος. Ο ιός αυτός προκαλεί μια σοβαρή αναταραχή στο αμυντικό σύστημα του ανθρώπου, οδηγώντας σε ανάπτυξη απρόβλεπτων λοιμώξεων ή ακόμα και νεοπλασιών. Η σύγχρονη έρευνα έχει στραφεί στην παραγωγή κάποιου ειδικού εμβολίου κατά του ιού, που όλα δείχνουν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα το έχουμε.

Τέλος, παρόμοιο τρόπο μετάδοσης, έχει και ο ιός της ηπατίτιδας Β, που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμάται, δεδομένου ότι οι επιπλοκές από το ήπαρ που είναι δυνατό να προκαλέσει, είναι εξαιρετικά σοβαρές.

Σ.Μ.Ν. που οφείλονται σε παράσιτα

Από τα παράσιτα, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τις ψείρες, που αποικίζουν την περιοχή των γεννητικών οργάνων, μεταδίδονται κατά τη διάρκεια της επαφής ή με τα κλινοσκεπάσματα, και προκαλούν ανυπόφορο κνησμό.

Να Θυμάστε:

– Στην εγκυμοσύνη, η σύφιλη, η γονόρροια, οι χλαμυδιακές λοιμώξεις μπορεί να μεταδοθούν στο έμβρυο ή το νεογέννητο με σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία του.

– Το προφυλακτικό δεν προστατεύει με απόλυτη ασφάλεια από όλα τα ΣΜΝ, αλλά η χρήση του παραμένει η καλύτερη επιλογή προστασίας. Τα αντισυλληπτικά, απ’ την άλλη, προσφέρουν προστασία μόνο έναντι ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

– Σημαντική θέση στην προστασία κατέχουν οι εμβολιασμοί για την ηπατίτιδα Β και τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Το εμβόλιο για τον ιό της ηπατίτιδας Β, που προστατεύει από τη νόσο, πρέπει να εφαρμόζεται σε άτομα όλων των ηλικιών, τα οποία δεν έχουν μολυνθεί ποτέ από αυτόν. Όσον αφορά το εμβόλιο κατά του HPV, συνιστάται ο εμβολιασμός όλων των κοριτσιών 11-15 ετών με το 9δύναμο εμβόλιο για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και τα κονδυλώματα, σε 2 δόσεις. Τα μεγαλύτερα κορίτσια μπορούν να εμβολιαστούν σε 3 δόσεις, αλλά η μέγιστη αποτελεσματικότητα αποκομίζεται πριν την έναρξη της σεξουαλικής τους ζωής.

The post Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα appeared first on Feminart.

Ο προγεννητικός έλεγχος δίνει πολλές δυνατότητες επιλογής για τον έλεγχο των εµβρύων από πολύ νωρίς στην κύηση.

Όλες οι γυναίκες ωστόσο, δεν σκέφτονται µε τον ίδιο τρόπο και αυτό είναι αποδεκτό. Υπάρχουν γυναίκες που θα αρνηθούν να υποβληθούν σε προγεννητικό έλεγχο, γιατί απλά είναι αποφασισμένες να συνεχίσουν την κύηση αλλά και γυναίκες που επιθυμούν τον προγεννητικό έλεγχο και παίρνουν αποτελέσµατα που είτε µπορεί να τις καθησυχάσουν για το υπόλοιπο της κύησης είτε να τις φέρουν µπροστά σε διλήµµατα. Γιʼ αυτό η ενηµέρωση για τις δυνατότητες που έχουν και για το τι θέλουν πραγµατικά είναι καθοριστικές.

Η ευθύνη των εξειδικευµένων ιατρών στην Ιατρική Εµβρύου είναι να παρέχουν τις σωστές πληροφορίες στα ζευγάρια, να διασφαλίζουν την υψηλή ποιότητα των εξετάσεων και να στηρίζουν τους γονείς στις όποιες επιλογές τους.

Τι είναι ο προγεννητικός έλεγχος

Ο προγεννητικός έλεγχος αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της παρακολούθησης της κύησης και μια ιδιαίτερα σημαντική επιλογή για όλα τα ζευγάρια που περιμένουν το ευχάριστο γεγονός της γέννησης του παιδιού τους. Οι πληροφορίες που μας προσφέρει ο προγεννητικός έλεγχος έχουν σαν σκοπό να βοηθήσουν στη σωστή ενημέρωση, συμβουλευτική και λήψη αποφάσεων για πιθανή ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης του εμβρύου. Με τον προγεννητικό έλεγχο σκοπεύουμε:

1. να ελέγξουμε εάν οι γονείς είναι φορείς κάποιου νοσήματος που θα μπορούσε να κληρονομηθεί στο παιδί,
2. να διακρίνουμε έμβρυα που είναι ύποπτα για κάποιο σύνδρομο ώστε στην συνέχεια να αποκλείσουμε (ή να βεβαιώσουμε) την παρουσία του και
3. να διαγνώσουμε συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου που δεν σχετίζονται με σύνδρομα.

Προγεννητικός έλεγχος για τους γονείς

Ο προγεννητικός έλεγχος των γονέων καθορίζεται με βάση τις συχνότερες κληρονομικές παθήσεις σε κάθε γεωγραφική περιοχή. Γγια την Ελλάδα περιλαμβάνει την ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης για τη διάγνωση β-μεσογειακής αναιμίας ή άλλης αιμοσφαιρινοπάθειας και ίσως και τον γονιδιακό έλεγχο για κυστική ίνωση. Επίσης, εάν στην οικογένεια των γονέων υπάρχει κάποια άλλη γνωστή κληρονομική πάθηση, εννοείται ότι θα πρέπει να γίνει πιο στοχευμένος έλεγχος. Αν διαπιστωθεί η ύπαρξη κάποιας κληρονομικής μετάλλαξης, το έμβρυο θα πρέπει να ελεγχθεί με επεμβατική εξέταση (αμνιοπαρακέντηση ή λήψη τροφοβλάστης).

Προγεννητικός έλεγχος για τα έμβρυα

Για τη διαλογή εμβρύων που είναι ύποπτα για χρωμοσωμικές και ανατομικές ανωμαλίες, πραγματοποιείται ο προγεννητικός έλεγχος 1^ου τριμήνου (από την 11^η έως περίπου 13^η εβδομάδα κύησης) που περιλαμβάνει υπερηχογράφημα (γνωστό και ως αυχενική διαφάνεια) και μέτρηση στο αίμα της μητέρας των επιπέδων β-χοριακής γοναδοτροπίνης και ΡΑΡΡ-Α. Κατά το υπερηχογράφημα μετράται το πάχος της αυχενικής πτυχής του εμβρύου (είναι αυξημένο σε έμβρυα με σύνδρομο Down), αναζητείται το ρινικό οστό (δεν είναι φυσιολογικό σε σύνδρομο Down), αναλύονται κάποια άλλα χαρακτηριστικά της ανατομίας του εμβρύου και ελέγχεται και η καρδιά του. Τα δεδομένα από το υπερηχογράφημα και τις αιματολογικές μετρήσεις καθώς και η ηλικία της μητέρας συμπεριλαμβάνονται σε έναν αλγόριθμο, ώστε να υπολογισθεί ο κίνδυνος των συχνότερων χρωμοσωμικών ανωμαλιών (τρισωμία 21-συνδρομο Down, τρισωμία 18, τρισωμία 13) για το συγκεκριμένο έμβρυο.

Με βάση τον εκτιμώμενο κίνδυνο θα αποφασισθεί αν θα πρέπει να προχωρήσουμε σε επεμβατικό ή μη επεμβατικό έλεγχο του εμβρύου.

Πώς γίνεται ο επεμβατικός έλεγχος

Ο επεμβατικός έλεγχος γίνεται με την λήψη τροφοβλάστης (CVS) κατά την 11^η-14^η εβδομάδα της κύησης, όπου μέσω μιας λεπτής βελόνας που εισάγεται στη μήτρα και λαμβάνεται ένα μικρό δείγμα από τον πλακούντα, ή με την αμνιοπαρακέντηση κατά την 16^η – 18^η εβδομάδα, όπου μέσω της βελόνας λαμβάνεται αμνιακό υγρό. Το δείγμα από τις επεμβατικές αυτές μεθόδους αποστέλλεται για χρωμοσωμική – γενετική ανάλυση. Οι επεμβατικές μέθοδοι συνδέονται με πολύ μικρή αύξηση της πιθανότητας αποβολής κατά τις ημέρες που ακολουθούν τη διαδικασία, σε ένα ποσοστό 0.01-0.07%.

Πώς γίνεται ο μη επεμβατικός έλεγχος

Ο μη επεμβατικός έλεγχος (NIPT) γίνεται με απομόνωση εμβρυικού DNA στο αίμα της μητέρας, το οποίο ελέγχεται για το σύνδρομο Down και κάποιες άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Ο έλεγχος αυτός δεν ενέχει κάποιον κίνδυνο για την κύηση, δίνει όμως σαφώς λιγότερες πληροφορίες, ενώ σε λίγες περιπτώσεις απαιτείται και 2^η αιμοληψία. Αν ο μη επεμβατικός έλεγχος δείξει κάποιο πρόβλημα, το αποτέλεσμα θα πρέπει να επιβεβαιώνεται με επεμβατικό έλεγχο.

Επιπλέον οφέλη του προγεννητικού ελέγχου

Ο προγεννητικός έλεγχος 1^ου τριμήνου μπορεί, παράλληλα, να συνεισφέρει ώστε να εκτιμηθεί η πιθανότητα πρόωρου τοκετού (μετρώντας το μήκος του τραχήλου της μήτρας) καθώς και να υπολογιστεί και η πιθανότητα προεκλαμψίας (ελέγχοντας την αρτηριακή πίεση της μητέρας και μετρώντας τις αντιστάσεις της ροής του αίματος στις μητριαίες αρτηρίες).

Όσον αφορά στη διάγνωση διαφόρων άλλων συγγενών ανωμαλιών, πραγματοποιείται ο ενδελεχής υπερηχογραφικός έλεγχος στις 20-22 εβδομάδες (γνωστός και ως υπερηχογράφημα 2^ου επιπέδου). 

Τι κόστος έχει ο προγεννητικός έλεγχος;

Ο προγεννητικός έλεγχος δεν είναι μία εξέταση αλλά εξαρτάται από τις ανάγκες, το ιατρικό/οικογενειακό ιστορικό των γονέων και το βαθμό της επιθυμητής πληροφόρησης. Αν θέλετε να ενημερωθείτε για τις εξετάσεις που είναι κατάλληλες για εσάς και το κόστος τους ή για οποιαδήποτε άλλη απορία μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα του Feminart πατώντας εδώ ή καλώντας +30 210 6453400

Γράφει η: 

Βασιλική Παπαγιάννη
Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminArt & Επιστημ. Συνεργάτης νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ

The post Προγεννητικός έλεγχος: απόφαση ζωής για τους μελλοντικούς γονείς! appeared first on Feminart.