Ευτυχώς, οι καταιγιστικές εξελίξεις στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν επιτρέψει την επίλυση του συνόλου σχεδόν των προβλημάτων γονιμότητας, προσφέροντας υψηλά ποσοστά επιτυχίας και πολλαπλές εναλλακτικές, τονίζει ο Δρ Ευάγγελος Μακράκης, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος Αναπαραγωγής, Αν. Καθηγητής Ιατρικής UNIC, Επισκ. Καθηγητής Ιατρικής του Παν/μίου Αθηνών & Επιστημονικός Διευθυντής της Μονάδας Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής ΥΓΕΙΑ IVF Εμβρυογένεσις.

Ανάλογα με την πρωτογενή αιτία της υπογονιμότητας, η αντιμετώπιση μπορεί να ξεκινήσει με απλές μεθόδους, όπως η υποβοήθηση της ανάπτυξης και απελευθέρωσης του ωαρίου ακολουθούμενη από προγραμματισμένη επαφή ή η σπερματέγχυση. Αν οι απλές μέθοδοι αποτύχουν ή αν εξαρχής υπάρχουν σοβαρές ή μη αναστρέψιμες διαταραχές, το επόμενο βήμα είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση.
Η ευρύτητα της εφαρμογής της εξωσωματικής γονιμοποίησης σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη (όχι πάντα αθώα) διάχυση (όχι πάντα σωστών) πληροφοριών με τα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης και επικοινωνίας, καθιστά αναγκαία την οριοθέτηση ενός πλαισίου σωστής πρακτικής και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο ακόλουθος δεκάλογος:
1. Για να επιτύχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα χρειαζόμαστε έναν ικανοποιητικό αριθμό ωαρίων, ώστε να αυξήσουμε την πιθανότητα ανάμεσα σε αυτά να υπάρχουν εκείνα τα «καλά» και «άρτια» ωάρια που θα γονιμοποιηθούν και θα οδηγήσουν στην κύηση. Συνεπώς, προτιμούμε, εφόσον είναι εφικτό, να ακολουθήσει η γυναίκα ένα πρωτόκολλο ωοθηκικής διέγερσης και η στρατηγική αυτή σαφώς και υπερέχει από τους φυσικούς κύκλους.

2. Τα σύγχρονα πρωτόκολλα εξωσωματικής είναι απλά, σύντομα, με μικρό αριθμό ενέσεων, ενώ με τους κατάλληλους χειρισμούς, το σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών που αποτελούσε τη βασική επιπλοκή των πρωτοκόλλων, έχει πρακτικά εξαφανιστεί.

3. Τα φάρμακα της εξωσωματικής γονιμοποίησης δεν αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνους πιο πάνω από τον γενετικά ή ιδιοσυστασιακά προδιαγεγραμμένο για κάθε γυναίκα.

4. Σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, η γονιμοποίηση στο εργαστήριο μπορεί να επιτευχθεί επιτυχώς με ειδικές μεθόδους επιλογής σπερματοζωαρίων (zymot, picsi, imsi) ή ενεργοποίησης (χρήση ιονοφόρων).

5. Η καλλιέργεια των εμβρύων σε επωαστές τελευταίας γενιάς (εμβρυοσκόπια) εξασφαλίζει ένα ιδεατό περιβάλλον ανάπτυξης οδηγώντας σε έμβρυα καλύτερης ποιότητας. Επιπλέον, η συνεχής καταγραφή της εξέλιξης των εμβρύων με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης καθιστά εφικτή την επιλογή των καλύτερων για εμβρυομεταφορά.

6. Με τον προεμφυτευτικό γενετικό έλεγχο είναι πλέον εφικτή η επιλογή των χρωμοσωμικά άρτιων εμβρύων, η μεταφορά των οποίων οδηγεί σε εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας και μείωση των αποβολών.

7. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες στο εμβρυολογικό εργαστήριο είναι κορυφαίας σημασίας για υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Αυτό αποδείχθηκε και στο εργαστήριο της Μονάδας ΥΓΕΙΑ IVF Εμβρυογένεσις, όπου η λειτουργία του τελειότερου συστήματος καθαρισμού αέρα έχει εκτινάξει προς τα άνω τα ποσοστά επιτυχίας.

8. Οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εξωσωματικής, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με συνετές δράσεις ή παρεμβάσεις, καθώς η υιοθέτηση εμπειρικών ή πειραματικών μεθόδων είναι ηθικά μεμπτή. Η πραγματοποίηση υστεροσκόπησης, ο έλεγχος των χρωμοσωμάτων του ζευγαριού (καρυότυπος), ο έλεγχος για αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ο σύγχρονος έλεγχος του παράθυρου υποδεκτικότητας και του μικροβιώματος του ενδομητρίου, και η εφαρμογή προεμφυτευτικού γενετικού ελέγχου, αποτελούν αποδεκτές διαγνωστικές ή/και επεμβατικές πρακτικές για τα ζευγάρια αυτά.

9. Παρά τις εκπληκτικές ιατρικές και τεχνολογικές εξελίξεις στην εξωσωματική γονιμοποίηση, δεν πρέπει να αγνοούμε τα απλά και βασικά που επηρεάζουν εκ θεμελίων τα ποσοστά επιτυχίας. Η ηλικία ιδίως της γυναίκας, αλλά και του άνδρα είναι εξαιρετικά κρίσιμη και η τεκνοποίηση σε μικρή ηλικία θα πρέπει να προάγεται και να υποστηρίζεται. Η παχυσαρκία και υπερβαρότητα, έχουν σημαντική αρνητική επίπτωση στην αναπαραγωγική επιτυχία. Ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής επηρεάζει τα αποτελέσματα, πχ γυναίκες που καπνίζουν χρειάζονται διπλάσιες προσπάθειες εξωσωματικής, η κατανάλωση αλκοόλ είναι επιβαρυντική ακόμα και σε μικρές ποσότητες, ενώ το stress ενδέχεται να επηρεάζει αρνητικά και γι’ αυτό η ψυχολογική υποστήριξη του ζευγαριού θα πρέπει να ενθαρρύνεται.

10. Κάθε υπογόνιμο ζευγάρι είναι μοναδικό και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από ομάδα ειδικών με απολύτως εξατομικευμένο τρόπο.

The post Ο δεκάλογος της σύγχρονης Εξωσωματικής Γονιμοποίησης appeared first on Feminart.

Το ποσοστό των παιδιών που γεννιούνται από πατέρες άνω των 40 ετών, αυξάνει συνεχώς στις ανεπτυγμένες χώρες και στις ΗΠΑ έχει φθάσει περίπου το 10%, έναντι μόνο 4% πριν 40 χρόνια. Στη Βρετανία η μέση ηλικία που ένας άνδρας γίνεται πατέρας για πρώτη φορά, αυξάνεται με ρυθμό ενός έτους ανά δεκαετία κατά τα τελευταία 40 έτη.

Σχετίζεται η ηλικία του άνδρα με κινδύνους στον τοκετό;

Νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal» (BMJ), δείχνει ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία του πατέρα, τόσο περισσότεροι είναι οι κίνδυνοι για ένα τοκετό. Ο κίνδυνος φαίνεται να αρχίζει να μεγαλώνει σταδιακά μετά την ηλικία των 35 ετών.

Με ποιους κινδύνους – προβλήματα υγείας του μωρού σχετίζεται η ηλικία του πατέρα;

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 40,5 εκατομμύρια γεννήσεις μεταξύ 2007-2017, συσχετίζοντας την ηλικία του πατέρα με την κατάσταση της υγείας του μωρού. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι πατέρες άνω των 45 ετών είχαν 14% περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν πρόωρα γεννημένο παιδί (πριν την 37η εβδομάδα της κύησης), σε σχέση με τους πατέρες 25 έως 34 ετών.

Εξίσου αυξημένη κατά 14% ήταν η πιθανότητα το μωρό των πατέρων άνω των 45 ετών να είναι λιποβαρές κατά τη γέννα (κάτω των δυόμισι κιλών). Επίσης ο κίνδυνος το μωρό να εμφανίσει σπασμούς, είναι κατά 18% μεγαλύτερος, αν ο πατέρας είναι άνω των 45 ετών.

Αν ο πατέρας είναι άνω των 50 ετών, υπάρχει 28% μεγαλύτερη πιθανότητα να πρέπει να εισαχθεί το βρέφος σε μονάδα εντατικής φροντίδας λόγω αναπνευστικών δυσκολιών. Εξάλλου, νεογέννητα από πατέρες άνω των 55 ετών είχαν χειρότερη βαθμολογία στο τεστ Apgar που αξιολογεί την υγεία ενός μωρού μετά τον τοκετό.

Ο κίνδυνος διαβήτη κύησης για τις εγκύους αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία του πατέρα. Έτσι, μια γυναίκα που κυοφορεί το παιδί ενός άνδρα άνω των 55 ετών, έχει 34% μεγαλύτερη πιθανότητα να εκδηλώσει διαβήτη κύησης. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι περίπου το 13% των πρόωρων τοκετών και το 18% των περιπτώσεων διαβήτη κύησης σχετίζονται με την προχωρημένη ηλικία του πατέρα. Διευκρινίστηκε ωστόσο ότι είναι άλλο πράγμα η αύξηση του σχετικού κινδύνου και άλλο ο απόλυτος κίνδυνος.

The post Παίζει ρόλο η ηλικία του άνδρα στην τεκνοποίηση; appeared first on Feminart.

Γιατί μου συνεβη η αποβολη εμβρυου;

Δυστυχώς, ακόμη δεν γνωρίζουμε γιατί συμβαίνει μια αποβολή εμβρύου. Είναι πολύ δύσκολο να το αποδεχτείτε και ορισμένες γυναίκες ή ζευγάρια κατηγορούν τον εαυτό τους χωρίς λόγο.

Έφταιξα εγώ;

Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι πολύ σπάνια η αποβολή ενός εμβρύου οφείλονται σε κάτι που κάνατε ή δεν κάνατε. Ο πιο συχνός λόγος για μια πρόωρη αποβολή είναι χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου, οι οποίες συμβαίνουν εντελώς τυχαία. Πράγματι κάποιες επιλογές στον τρόπο ζωής, π.χ. η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ή το κάπνισμα κατά την εγκυμοσύνη, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αποβολής. Ωστόσο, οι αποβολές είναι κάτι σύνηθες και πολλές γυναίκες που κάνουν τα πάντα για να διασφαλίσουν μια υγιή εγκυμοσύνη, δυστυχώς μπορεί να χάσουν το μωρό τους. Αξίζει να θυμάστε ότι ακόμη κι αν κάτι αυξάνει τον κίνδυνο για αποβολή, αυτό δεν σημαίνει ότι σίγουρα οδήγησε σε αυτή. Να φέρεστε στον εαυτό σας με καλοσύνη. Να θυμάστε ότι είναι πολύ απίθανο να κάνατε κάτι που να προκάλεσε μια αποβολή του εμβρύου.

Συνέβη επειδή έμεινα έγκυος πολύ γρήγορα μετά την τελευταία μου αποβολή;

Αν ακολουθήσατε τις οδηγίες του γιατρού σας σχετικά με το πότε έπρεπε να προσπαθήσετε να μείνετε έγκυος ξανά, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε ότι μια γρήγορη εγκυμοσύνη έπειτα από μια αποβολή εμβρύου , μπορεί να επηρέασε το αποτέλεσμα της εγκυμοσύνης σας. Να θυμάστε ότι τα περισσότερα ζευγάρια που αποβάλουν, είναι πιθανόν να βιώσουν μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη στο μέλλον.

Συνέβη επειδή ταξίδεψα με αεροπλάνο;

Όχι. Τα ταξίδια με το αεροπλάνο είναι ασφαλή κατά την εγκυμοσύνη έως ένα συγκεκριμένο σημείο, εφόσον η εγκυμοσύνη σας δεν έχει επιπλοκές. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι ένα αεροπορικό ταξίδι μπορεί να προκαλέσει μια αποβολή εμβρύου.

Συνέβη επειδή έφαγα κάτι χαλασμένο;

Πράγματι η τροφική δηλητηρίαση μπορεί να αυξήσει ελαφρώς τον κίνδυνο αποβολής. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι ακόμη κι αν ήσασταν άρρωστη, αυτό δεν σημαίνει ότι η ασθένειά σας προκάλεσε την αποβολή. Πιθανόν να οφείλεται σε σύμπτωση.

Συνέβη επειδή έτρεξα να προφτάσω το τρένο;

Όχι. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι η άσκηση μπορεί να προκαλέσει μια αποβολή εμβρύου. Τα μωρά είναι ασφαλή μέσα στη μήτρα.

Συνέβη λόγω του άγχους στη δουλειά;

Όχι. Είναι φυσικό να νιώθετε σε μεγαλύτερο βαθμό άγχος όταν είστε έγκυος, και είναι κατανοητό να ανησυχείτε κατά πόσο το άγχος ή το στρες επηρέασε το μωρό σας. Ωστόσο, το άγχος δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αποβολής.

Συνέβη επειδή πήρα αντικαταθλιπτικά;

Αν χρειάστηκε να πάρετε φάρμακα για κάποια ψυχική ασθένεια κατά την εγκυμοσύνη, δεν φταίτε εσείς που αποβάλατε. Οι ψυχικές ασθένειες χρειάζονται θεραπεία, ακριβώς όπως και οι σωματικές. Ποτέ μη σταματήσετε να παίρνετε φάρμακα για ψυχικά προβλήματα υγείας χωρίς να συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό σας.

Συνέβη επειδή έκανα σεξ;

Το σεξ κατά την εγκυμοσύνη είναι ασφαλές, εκτός αν ο γιατρός ή η μαία σάς συμβούλεψε να απέχετε. Αν έχετε μια φυσιολογική εγκυμοσύνη χωρίς επιπλοκές, το σεξ δεν θα προκαλέσει αποβολή.

Θα σας συμβουλέψουν να αποφύγετε το σεξ αν:

• Σπάσουν τα νερά σας
• Έχετε βράχυνση τραχήλου
• Κυοφορείτε πάνω από ένα μωρό
• Είναι χαμηλά ο πλακούντας σας, καλύπτοντας τον τράχηλο

Αν εσείς ή ο σύντροφός σας έχετε κι άλλους ερωτικούς συντρόφους, είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό. Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα όπως τα χλαμύδια ή η γονόρροια μπορεί να προκαλέσουν αποβολές.

Συνέβη επειδή είχα κάνει έκτρωση στο παρελθόν;

Όχι. Η έκτρωση δεν αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής. Ωστόσο, αν είχατε κάνει πολλαπλές εκτρώσεις, μπορεί να διατρέχετε έναν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού.

Σχετιζεται μια αποβολη εμβρύου με το εμβόλιο της γρίπης;

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι το εμβόλιο της γρίπης προκαλεί αποβολές. Μια γρίπη κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να επιφέρει επιπλοκές, όπως βρογχίτιδα, πνευμονία, πρόωρο τοκετό ακόμη και εμβρυϊκό θάνατο. Οι δημόσιες αρχές υγείας συνιστούν στις εγκύους να κάνουν το εμβόλιο της γρίπης, ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι αυτοί.

Έχετε περισσότερες ερωτήσεις ή απορίες σχετικά με την κύησή σας ή δεν βρήκατε στις παραπάνω απαντήσεις αυτό που σας απασχολεί; Επικοινωνήστε μαζί μας

Δρ Βασιλική Παπαγιάννη,
Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminΑrt & Επιστημ. Συνεργάτης νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ

The post Απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις για την αποβολή εμβρύου appeared first on Feminart.

Αποβολή εμβρύου ονομάζεται η διακοπή της κύησης κατά τις πρώτες 24 εβδομάδες. Η αποβολή, δυστυχώς, είναι πολύ συχνό φαινόμενο, με τις περισσότερες αποβολές να συμβαίνουν μέσα στους πρώτους 3 μήνες. Πολλές είναι οι γυναίκες που βιώνουν τη θλίψη μιας αποβολής, και συχνά πολλαπλές φορές..και αναρωτιούνται το γιατί!

Γιατί συμβαίνει η αποβολή;

Πιστεύουμε ότι η ψυχική και σωματική επίπτωση μιας αποβολής είναι σημαντική, ώστε να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει και να βρούμε θεραπείες για τις πολλαπλές αποβολές που δεν προκαλούνται από χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι μια εγκυμοσύνη πρέπει να περάσει από μια σειρά σημείων ελέγχου ώστε να αποφευχθεί μια αποβολή. Επικεντρωνόμαστε, λοιπόν, σε αυτά τα σημεία ελέγχου για να κατανοήσουμε τι ακριβώς επηρεάζει την κύηση.

1ο σημείο ελέγχου: Έλεγχος ποιότητας του ενδομητρίου

Ο ιστός που επενδύει τη μήτρα, το ενδομήτριο, παίζει σημαντικό ρόλο για μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη. Η ποιότητά του ελέγχει το έμβρυο και το ενσωματώνει στην επένδυση της μήτρας. Αν το έμβρυο έχει χρωμοσωμικές ανωμαλίες, απορρίπτεται σε αυτό το σημείο, εμποδίζοντας τη συνέχεια της κύησης. Ωστόσο, κάποιες φορές το ενδομήτριο δεν αναπτύσσεται, όπως θα έπρεπε. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι είτε θα επιτραπεί σε ένα μη φυσιολογικό έμβρυο να εμφυτευτεί είτε θα εμφυτευτεί ένα φυσιολογικό έμβρυο σε ένα μη κατάλληλα προετοιμασμένο ενδομήτριο. Και τα δύο αυτά σενάρια μπορεί να καταλήξουν σε αποβολή. Μπορεί επίσης να ευθύνονται και για τον λόγο που κάποιες γυναίκες κυοφορούν μεν εύκολα, αλλά οι κυήσεις καταλήγουν σε καθ’ έξιν αποβολή.

2ο σημείο ελέγχου: Σήματα φυσικής κατάστασης του εμβρύου

Το έμβρυο παράγει σήματα φυσικής κατάστασης, όπως η ορμόνη χοριακή γοναδοτροπίνη (hCG). Αυτά υπαγορεύουν στο ενδομήτριο να συνεχίσει να αναπτύσσεται, επιτρέποντας στον πλακούντα να συνδεθεί. Αν δεν παράγονται σήματα, η κύηση καταλήγει σε αποβολή του εμβρύου.

3ο σημείο ελέγχου: Ορμονική ισορροπία

Όταν ο πλακούντας αναπτύσσεται και ενσωματώνεται στο ενδομήτριο, ενεργοποιεί την παραγωγή διαφόρων ορμονών, μορίων και κυττάρων. Αυτά εμποδίζουν το ενδομήτριο να απορρίψει τον πλακούντα. Μια διαταραχή των ορμονών αυτών οδηγεί σε αποβολή. Έτσι, όσο καλύτερα κατανοούμε την κατάσταση, τόσο περισσότερο μπορούμε να βοηθήσουμε.

Σε ποια είδη κατηγοριοποιείται μία αποβολή;

• Πρόωρη αποβολή: όταν η κύηση διακόπτεται στους πρώτους 3 μήνες. Είναι ένα πολύ κοινό είδος αποβολής.
• Καθυστερημένη αποβολή: όταν η κύηση διακόπτεται έπειτα από 12 εβδομάδες, αλλά πριν από τις 24 εβδομάδες. Περίπου 1-2% των κυήσεων καταλήγουν σε καθυστερημένες αποβολές.
• Εμβρυϊκός θάνατος: όταν η κύηση διακόπτεται μετά τις 24 εβδομάδες. Συμβαίνει σε περίπου 0,5% των γεννήσεων στην Ευρώπη.
• Ατελής αποβολή: όταν η αποβολή ξεκινά, αλλά δεν αποβάλλονται όλα τα προϊόντα της κύησης.
• Παλίνδρομη κύηση (σιωπηλή αποβολή): ορισμένες φορές οι γυναίκες δεν επιδεικνύουν συμπτώματα και διαγιγνώσκεται κατά τον συνήθη υπερηχογραφικό έλεγχο.
• Χημική εγκυμοσύνη: όταν η κύηση καταλήγει σε αποβολή πριν από τις 5 εβδομάδες και επιβεβαιώνεται με εξέταση αίματος ή με τεστ εγκυμοσύνης στο σπίτι.

Η μύλη κύηση

Μύλη κύηση είναι όταν το έμβρυο δεν αναπτύσσεται σωστά στη μήτρα και περιλαμβάνει την πλήρη και τη μερική μύλη κύηση. Στη φυσιολογική κύηση, το έμβρυο αναπτύσσεται όταν ένα  σπέρμα γονιμοποιεί ένα ωάριο και το γενετικό υλικό από το καθένα συνδυάζεται καταλήγοντας σε ένα έμβρυο που έχει πάρει τα μισά γονίδια από κάθε γονέα.  Η μύλη κύηση συμβαίνει όταν υπάρχει μια διαταραχή στη δημιουργία ενός υγιούς εμβρύου.

1. Πλήρης μύλη κύηση:

Εμφανίζεται όταν ένα σπερματοζωάριο γονιμοποιεί ένα «άδειο» ωάριο (χωρίς γενετικό υλικό) και στη συνέχεια χωρίζεται σε 2, δίνοντας στο γονιμοποιημένο ωάριο φυσιολογικό αριθμό χρωμοσωμάτων, με τη διαφορά ότι όλα είναι πατρικής προέλευσης, αφού το ωάριο είναι άδειο εξαρχής.

2. Μερική μύλη κύηση:

Συμβαίνει όταν 2 σπερματοζωάρια γονιμοποιήσουν ένα φυσιολογικό ωάριο με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν 3 ή και παραπάνω ομάδες χρωμοσωμάτων.

Υποστήριξη μετά την αποβολή

Μια αποβολή μπορεί να προκαλέσει απέραντη θλίψη και ακόμη δεν γνωρίζουμε αρκετά για αυτές. Δυστυχώς, μπορεί να μη μάθετε ποτέ γιατί συνέβη σε εσάς, πράγμα που μπορεί να σας είναι πολύ δύσκολο να το αποδεχτείτε και ορισμένες φορές να οδηγήσει σε αρνητικές και παράλογες σκέψεις.

Μη διστάσετε να ζητήσετε υποστήριξη αν ανησυχείτε για την ψυχική ή σωματική υγεία σας, ή αν δυσκολεύεστε να αντεπεξέλθετε μετά τον χαμό ενός μωρού.

Δρ Βασιλική Παπαγιάννη,
Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminΑrt & Επιστημ. Συνεργάτης νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ

The post Αποβολή εμβρύου: τα βασικά σημεία ελέγχου για να την αποφύγουμε appeared first on Feminart.

Ο Μητρικός Θηλασμός είναι ένα δώρο της μητέρας προς το νεογέννητο βρέφος της. Είναι  αδιαμφισβήτητα η ιδανική τροφή για τα μωρά, καθώς το μητρικό γάλα είναι πλήρως προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους.

Παρέχει όλες τις θρεπτικές ουσίες στη σωστή ποσότητα: βιταμίνες, πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες, ιχνοστοιχεία και άλατα που χρειάζονται τα βρέφη, ενώ παράλληλα θωρακίζουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα και τη νευροαναπτυξιακή τους εξέλιξη.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και η Unicef συστήνουν τον αποκλειστικό μητρικό θηλασμό τους πρώτους 6 μήνες της ζωής τους.

Παρακάτω παραθέτουμε τις απαντήσεις στα πιο συχνά ερωτήματα – αγωνίες σχετικά με το θηλασμό

Θα έχω αρκετό γάλα ώστε να καταφέρω τελικά να θηλάσω;

Για την επιτυχία του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού, είναι πολύ σημαντική η έγκαιρη έναρξη του θηλασμού. Αρχικά η “skin to skin” επαφή του μωρού με τη μητέρα του, βοηθάει στο να εδραιωθεί η γαλακτοφορία και να ενισχυθεί ο συναισθηματικός δεσμός μητέρας & βρέφους. Μπορεί η μητέρα στην αρχή να πιστεύει ότι δεν έχει αρκετό γάλα, αλλά στην πραγματικότητα έχει συνήθως όσο χρειάζεται το μωρό της κι αυτές οι ανησυχίες στην πορεία θα ξεπεραστούν.

Είναι πολύ σημαντικό η μητέρα να μην στεναχωριέται, να μην απογοητεύεται και να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια με την πρώτη δυσκολία.

Αν πραγματικά είναι αποφασισμένη ότι θέλει να προσπαθήσει να θηλάσει τότε με υπομονή, επιμονή και την σωστή καθοδήγηση – υποστήριξη από τη μαία της αλλά και από το περιβάλλον της, ένα είναι σίγουρο …ότι θα τα καταφέρει!              

Πώς θα καταλάβω ότι το μωρό μου χόρτασε;

• Το βρέφος θα πρέπει να θηλάζει 8-12 φορές την ημέρα τις πρώτες 2-3 εβδομάδες. Μετά την εδραίωση της γαλουχίας ο αριθμός των γευμάτων μπορεί να μειωθεί.
• Όταν το μωρό θηλάζει σωστά, ακούγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος κατάποσης που είναι και πλέον αξιόπιστο σημάδι.
• Σημάδι κορεσμού του βρέφους είναι όταν θα αφήσει μόνο του το στήθος, θα είναι ήρεμο ή θα αποκοιμηθεί.
• Μετά το θηλασμό, το στήθος από το οποίο θήλασε το μωρό είναι μαλακό, ένδειξη ότι θήλασε ικανοποιητικά.
• Αλλάζετε τουλάχιστον 6 πάνες το 24ωρο.
• Δύο εβδομάδες περίπου μετά τη γέννησή του το μωρό θα  έχει ανακτήσει το βάρος γέννησης. Από το σημείο αυτό και μετά το μωρό θα πρέπει να παίρνει κάθε εβδομάδα περίπου 150gr  βάρος.

Θα έχω γάλα ακόμα κι αν γεννήσω με καισαρική;

Γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε γυναίκα μπορεί να θηλάσει, εφόσον αυτό είναι εφικτό και μας το επιτρέπει τόσο η γενική κατάσταση τη μητέρας όσο και του βρέφους της. Κατά την έξοδο του πλακούντα από  τη μήτρα  δίνεται το σήμα παραγωγής γάλακτος. Έτσι, λοιπόν, ανεξάρτητα από τη μέθοδο τοκετού, ο οργανισμός λαμβάνει την ίδια εντολή.
Τόσο η καισαρική  όσο και η πλειοψηφία των φυσιολογικών τοκετών  πραγματοποιούνται με την αναισθησία της επισκληριδίου.
Όσον αφορά στα φάρμακα της επισκληριδίου, αυτά είναι συμβατά με το θηλασμό  και  μάλιστα βοηθούν  στο  να  είναι  ήρεμες  οι  μητέρες που έχουν  την  πρώτη  επαφή  με το μωρό τους,  χωρίς την επίδραση του άγχους που αναστέλλει την διαδικασία.
Ολοκληρώνοντας, αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ της επισκληρίδιου αναισθησίας και της γενικής αναισθησίας, προτείνουμε την επισκληρίδιο εφόσον δεν υπάρχει κάποιος άλλος ιατρικός λόγος και μάλιστα έχουμε άμεσα την πρώτη επαφή “δέρμα με δέρμα” με το μωρό μας.

Έχω το μωρό μου στα πρόωρα. Θα μπορέσω να το θηλάσω;

Το μητρικό γάλα είναι πολύτιμο σε ένα πρόωρο βρέφος και φυσικά εφόσον η μητέρα επιθυμεί να δώσει το δικό της, αξίζει να το προσπαθήσει!

Σύμφωνα με έρευνες, όσο λιγότερο ανθρώπινο γάλα είχε η σίτιση των πρόωρων βρεφών, τόσο αυξάνονταν οι πιθανότητες επιπλοκών.

Είναι αξιοσημείωτο πως οι μητέρες που έχουν τα νεογνά τους στην ΜΕΝΝ, συνήθως αποθαρρύνονται για το πόσο γάλα έχουν να τους προσφέρουν, αλλά τελικά αυτό που πρέπει όλοι μας να τους υπενθυμίζουμε είναι πως αυτό που τελικά καθορίζει τη διαφορά είναι η σύσταση του γάλακτος και όχι απαραίτητα η ποσότητα. Με την υποστήριξη των επαγγελματιών υγείας, οι μητέρες θα ξεκινούν τις αντλήσεις στις πρώτες 6 ώρες μετά τον τοκετό και θα κάνουν 8 αντλήσεις ανά 24ωρο.

Ο μητρικός θηλασμός είναι ένα πολύτιμο δώρο όπου μέχρι να επιτευχθεί, έχει ένα βαθμό δυσκολίας. Άλλωστε οι δυσκολίες είναι για να τις ξεπερνάμε, έτσι δεν είναι;

The post Μητρικός θηλασμός: απαντήσεις σε όσα σκέφτεστε…και δεν ρωτάτε! appeared first on Feminart.

Ο διαβήτης κύησης εμφανίζεται συνήθως μετά την 24η βδομάδα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, αν υπάρχει ιατρικό ιστορικό διαβήτη, ο έλεγχος συνιστάται να γίνεται και πριν από την εβδομάδα αυτή.

Στη συντριπτική πλειονότητά τους οι γυναίκες αυτές μετά τον τοκετό θα έχουν επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ξανά στα φυσιολογικά όρια.

Πώς δημιουργείται ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης;

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ο πλακούντας παράγει ορμόνες που βοηθούν το έμβρυο να μεγαλώσει. Οι ορμόνες αυτές κάνουν πιο δύσκολη τη δράση της ινσουλίνης στο σώμα (προκαλούν αντίσταση στην ινσουλίνη). Στις γυναίκες με διαβήτη κύησης το πάγκρεας δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτές τις αυξημένες ανάγκες, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.

Οι παραπάνω διαταραχές συνιστούν την μακροσωμία του εμβρύου, η οποία είναι συχνή επιπλοκή του αρρύθμιστου σακχαρώδους διαβήτη κύησης και μπορεί να διαγνωσθεί με υπερηχογράφημα.

Παράγοντες κινδύνου

Έχετε αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξετε διαβήτη κύησης στις εξής περιπτώσεις:

• Ηλικία άνω των 35 ετών
• Αυξημένος δείκτης μάζας σώματος BMI≥30
• Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
• Είχατε μωρό με αυξημένο βάρος ≥5 Kg
• Είχατε διαβήτη σε προηγούμενη κύηση
• Ιστορικό ανεξήγητου εμβρυϊκού θανάτου
• Οι γονείς σας ή τα αδέλφια σας έχουν διαβήτη
• Υπερβολική αύξηση βάρους στην εγκυμοσύνη
• Πολύδυμη κύηση

Κάθε γυναίκα πρέπει να ελέγχεται στο πρώτο τρίμηνο της κύησης με έλεγχο σακχάρου νηστείας (ή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης). Εάν το σάκχαρο νηστείας είναι >92 mg/dl, η έγκυος θεωρείται ότι πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη (κύησης ή προϋπάρχοντα, ανάλογα με τα επίπεδα του σακχάρου) και πρέπει να συμβουλευτεί άμεσα ενδοκρινολόγο για την έναρξη κατάλληλης αγωγής.

Τι συμβαίνει στις 24-28 εβδομάδες κύησης

Η καμπύλη σακχάρου αφορά τη μέτρηση του σακχάρου σε νηστεία, 1 και 2 ώρες μετά τη λήψη 75 γρ. γλυκόζης πριν από τη διενέργεια της καμπύλης η έγκυος πρέπει να καταναλώνει ελεύθερα υδατάνθρακες τουλάχιστον για τις τρεις προηγούμενες ημέρες. Εάν έστω και μια τιμή σακχάρου είναι ίση ή μεγαλύτερη με τα θεσπισμένα όρια, τότε μπαίνει η διάγνωση διαβήτη κύησης.

Τι επιπτώσεις έχει ο διαβήτης κύησης

Στην περίπτωση που η μητρική υπεργλυκαιμία δεν ελεγχθεί αποτελεσματικά, αυξημένα ποσά γλυκόζης μεταφέρονται στο έμβρυο με αποτέλεσμα την υπερβολική ανάπτυξη του εμβρύου και την αυξημένη περίμετρο κοιλιάς. Το έμβρυο έτσι γίνεται μακροσωμικό και το βάρος του στη γέννηση μπορεί να ξεπερνά τα 4 κιλά. Έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος για καισαρική τομή, για επιπλοκές κατά τον τοκετό, όπως ο τραυματισμός, καθώς και για μακροχρόνιες επιπλοκές σε ό,τι αφορά την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδη διαβήτη του βρέφους στην ενήλικη φάση της ζωής του. Οι περισσότερες γυναίκες που αναπτύσσουν διαβήτη κύησης που είναι καλά ρυθμισμένος, έχουν υγιή μωρά.

Οι πιο σημαντικές παρεμβάσεις στο διαβήτη κύησης είναι η υγιεινή διατροφή και η άσκηση. Συνήθως αυτά είναι αρκετά για τη ρύθμιση του διαβήτη κύησης. Σε κάποιες όμως περιπτώσεις, και παρά την καλύτερη δυνατή προσπάθεια, είναι απαραίτητο να ξεκινήσετε θεραπεία με χάπια ή ινσουλίνη.

Ο «δεκάλογος» της διατροφής στο διαβήτη της κύησης

1. Προτιμούμε γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά όπως άπαχο γάλα και τυρί χαμηλών λιπαρών.
2. Τρώμε λαχανικά και φρούτα, αλλά άγουρα και με μέτρο. Επιτρέπονται 2-3 μερίδες φρούτων την ημέρα.
3. Αποφεύγουμε τους χυμούς.
4. Τρώμε άπαχα κρέατα και διαλέγουμε κρέας που δεν έχει πέτσα όπως κοτόπουλο που ψήνουμε ή βράζουμε.
5. Προτιμούμε ολικής αλέσεως προϊόντα όπως ψωμί, και ζυμαρικά.
6. Αποφεύγουμε τα λίπη και τις μαργαρίνες και προτιμούμε ελαιόλαδο για τη μαγειρική.
7. Αποφεύγουμε τα υποκατάστατα ζάχαρης και τα γλυκά για διαβητικούς, γιατί μπορεί να περιέχουν ουσίες που δεν είναι μελετημένες στην εγκυμοσύνη.
8. Οργανώνουμε τα γεύματά μας έτσι, ώστε να έχουμε κάθε μέρα 3 βασικά γεύματα και 2-3 σνακ.
9. Προσπαθούμε να τρώμε κάθε 2-3 ώρες για να μην υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις  στη γλυκόζη αίματος
10. Προτιμούμε τα φρέσκα ψάρια και αποφεύγουμε τα παστά, τηγανισμένα .

The post Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης: Τι πρέπει να γνωρίζετε! appeared first on Feminart.

Μαιευτήρας – Γυναικολόγος Αναπαραγωγής,

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών & Επιστημονικός Διευθυντής της Μονάδας Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής ΥΓΕΙΑ IVF – Συνεργάτης Μονάδας IVF ΜΗΤΕΡΑ

Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί πλέον την πιο συχνή κακοήθεια στις γυναίκες. Πέραν αυτού, το 15-20% των γυναικών που εμφανίζουν καρκίνο μαστού είναι προεμμηνοπαυσιακές και το 7% είναι γυναίκες κάτω των 40 ετών. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών είναι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και δεδομένης της ολοένα και αυξανόμενης τάσης στη σύγχρονη εποχή για αναβολή της τεκνοποίησης σε μεγαλύτερες ηλικίες, πολλές από αυτές τις ασθενείς είναι άτοκες.

Από την άλλη πλευρά, η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, ακόμη και με τις πιο σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους, δυστυχώς δεν αφήνει ανεπηρέαστη την γονιμότητα των ασθενών. Η χημειοθεραπεία, που αποτελεί συνήθως βασικό μέρος της θεραπείας, μπορεί να έχει τοξική επίδραση στις ωοθήκες, πράγμα που με απλά λόγια σημαίνει ότι ακόμη και σε νέες ασθενείς η λειτουργικότητα των ωοθηκών τους μπορεί να μειωθεί δραματικά μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας. Επιπρόσθετα, η ορμονοθεραπεία που συνήθως συνοδεύει την χημειοθεραπεία και συνεχίζεται για 5 έτη ή και περισσότερο αποτελεί επιπλέον παράγοντα αναστολής της τεκνοποίησης, με αποτέλεσμα οι ασθενείς αυτές να «ξοδεύουν» σημαντικό χρόνο από την αναπαραγωγική τους ηλικία.

Υπάρχει λύση

Αναμφίβολα και σαφέστατα η πρώτη προτεραιότητα για τις ασθενείς με κακοήθη νοσήματα είναι η αντιμετώπιση της νόσου και η εξασφάλιση της επιβίωσής τους από αυτή. Μιλώντας συγκεκριμένα για τον καρκίνο του μαστού, είναι πλέον ευχάριστο το γεγονός ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ασθενών θεραπεύεται.  Όμως, ιδιαίτερα για τις νέες άτοκες γυναίκες μετά την επιτυχή μάχη με την νόσο και την επιστροφή τους στην κανονικότητα, το θέμα της τεκνοποίησης είναι ίσως από τα πρώτα που τις απασχολεί και αποτελεί παράγοντα προβληματισμού και άγχους. Ασφαλή και αποτελεσματική λύση στον προβληματισμό αυτό, δίνει η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή με τις μεθόδους διατήρησης της γονιμότητας. Η κατάψυξη ωαρίων και εμβρύων είναι στην πρώτη γραμμή των επιλογών που προσφέρονται ενώ ολοένα και αυξανόμενο έδαφος κερδίζει και η κατάψυξη ωοθηκικού ιστού.

Το πιο σημαντικό βήμα είναι η παραπομπή της ασθενούς στον εξειδικευμένο γυναικολόγο αναπαραγωγής προτού ξεκινήσει η χημειοθεραπεία ή η ορμονοθεραπεία. Για την κατάψυξη ωαρίων ή εμβρύων χρησιμοποιούνται τεκμηριωμένα ασφαλή πρωτόκολλα διέγερσης των ωοθηκών παρόμοια με εκείνα που εφαρμόζονται στα συνήθη προγράμματα εξωσωματικής με την προσθήκη όμως και μιας άλλης κατηγορίας φαρμάκων, των αναστολέων αρωματάσης, με τα οποία αποφεύγεται η αύξηση των επιπέδων οιστρογόνων στο αίμα (παρόλο που η γυναίκα συνεχίζει κανονικά την αγωγή της διέγερσης των ωοθηκών) και έτσι αποφεύγεται η όποια επιβαρυντική επίδραση (αν υπάρχει) στον μαστό.

Η διαδικασία

Η διαδικασία ξεκινάει άμεσα μετά την επίσκεψη στον ειδικό αναπαραγωγής, και διαρκεί περίπου 2 εβδομάδες χωρίς έτσι να χαθεί πολύτιμος χρόνος και να αναβληθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα η χημειοθεραπεία. Τα ωάρια που συλλέγονται καταψύχονται ή εφόσον το επιθυμεί η ασθενής γονιμοποιούνται (με σπέρμα συζύγου/συντρόφου/δότη) και καταψύχονται ως έμβρυα. Η κατάψυξη με την νέα νομοθεσία μπορεί να φτάσει και τα 20 έτη, δίνοντας έτσι ένα ικανό χρονικό διάστημα να αντιμετωπίσει την πάθησή της και να χρησιμοποιήσει τα ωάρια/έμβρυα όταν πλέον έχει θεραπευτεί. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι εξαιρετικά με αυτές τις μεθόδους που εφαρμόζονται πλέον αρκετά χρόνια και πολλές γυναίκες έχουν καταφέρει να γίνουν μητέρες.

Για την κατάψυξη του ωοθηκικού ιστού, λαμβάνονται τεμαχίδια από τις ωοθήκες με λαπαροσκόπηση, και καταψύχονται σε ειδικές συνθήκες. Ακολούθως, όταν κριθεί ασφαλές, γίνεται επανατοποθέτηση του ιστού στο σώμα της γυναίκας.  Η μέθοδος αυτή είναι ακόμη υπό εξέλιξη, και έχουν ήδη αναφερθεί γεννήσεις παιδιών παγκοσμίως, πράγμα που καθιστά και αυτή την μέθοδο εξαιρετικά υποσχόμενη.

Συμπερασματικά

Όπως όλες οι γυναίκες έτσι και οι ασθενείς με καρκίνο μαστού έχουν δικαίωμα στην τεκνοποίηση ακόμη και μετά από θεραπείες που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την γονιμότητά τους. Το δικαίωμά τους αυτό το εξασφαλίζουν οι μέθοδοι διατήρησης γονιμότητας που ουσιαστικά «παγώνουν» το χρόνο και εξασφαλίζουν την ακεραιότητα του γενετικού τους υλικού πριν την επίδραση της τοξικής χημειοθεραπείας, προσφέροντας έτσι ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τεκνοποίηση σε μεταγενέστερο χρόνο.

The post Η διατήρηση της γονιμότητας σε γυναίκες με καρκίνο μαστού appeared first on Feminart.

Εγκυμοσύνη και άσκηση – Οι δραστηριότητες που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή ανά εβδομάδα

Εγκυμοσύνη και άσκηση είναι δύο έννοιες που μπορούν να συνυπάρξουν. Όσο περνούν οι εβδομάδες θα πρέπει να προσαρμόζεις τις δραστηριότητές σου αναλόγως με την πρόοδο της κύησης. Αν δεν είσαι σίγουρη αν κάποια δραστηριότητα είναι ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συμβουλέψου τον γιατρό σου.  Επίσης καλό είναι να αποφεύγεις:

• Τις ασκήσεις που σε υποχρεώνουν να ξαπλώνεις ανάσκελα μετά το πρώτο τρίμηνο
• Τις καταδύσεις
• Τα αθλήματα επαφής όπως το χόκεϋ επί πάγου, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ
• Δραστηριότητες που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο πτώσης – όπως σκι, γυμναστική, σερφ, ιππασία
• Άσκηση σε μεγάλο υψόμετρο

Αν αθλείσαι σε μεγάλο υψόμετρο, να γνωρίζεις τα σημάδια της ασθένειας του υψόμετρου, όπως ο πονοκέφαλος και οι αϋπνίες

Να διατηρήσεις τα κίνητρά σου

Η εγκυμοσύνη μπορεί να συνδυαστεί με την άσκηση και μάλιστα είναι περισσότερο πιθανό να επιμείνεις σε ένα πρόγραμμα άσκησης αν περιλαμβάνει δραστηριότητες που απολαμβάνεις και ταιριάζει και με το καθημερινό σου πρόγραμμα.  Λάβε υπ’ όψη τα ακόλουθα:

Ξεκίνα απλά.  Δε χρειάζεται να πας σε γυμναστήριο ή να φορέσεις ακριβά ρούχα άθλησης  για να κρατηθείς σε φόρμα.  Απλά κινήσου.  Κάνε έναν καθημερινό περίπατο στη γειτονιά σου.  Χρησιμοποίησε τις σκάλες αντί για το ασανσέρ.  Ή περπάτησε γύρω-γύρω στο σούπερ μάρκετ μερικές φορές.

Βρες συντροφιά.  Η άσκηση είναι πιο ενδιαφέρουσα αν κατά τη διάρκειά της συζητάς με μια φίλη.  Ή ακόμα καλύτερα, να συμμετάσχει όλη η οικογένεια.

Να συμμετέχεις σε κάποιο μάθημα.  Πολλά γυμναστήρια προσφέρουν μαθήματα προγεννητικού γιόγκα, ειδικά για εγκύους.  Βρες ένα να ταιριάζει με τα ενδιαφέροντα και το πρόγραμμά σου.

Γίνε δημιουργική.  Μην βάζεις περιορισμούς στον εαυτό σου.  Σκέψου την πεζοπορία, την κωπηλασία ή τον χορό.

Δώσε στον εαυτό σου άδεια να ξεκουραστείς.  Οι αντοχές σου σε κουραστική άσκηση μάλλον θα μειώνονται όσο προχωρά η εγκυμοσύνη.

Άκου το σώμα σου

Στην εγκυμοσύνη είναι σημαντικό να συνεχίσεις την άσκηση, ακόμα σημαντικότερο όμως είναι να προσέχεις τα σημάδια κινδύνου.  Αν παρουσιάσεις κολπική αιμόρροια, να διακόψεις την άσκηση και να επικοινωνήσεις με τον γιατρό σου.

Επίσης, να διακόψεις την άσκηση αν παρουσιάσεις:

-Ζαλάδα

-Πονοκέφαλο

-Λαχάνιασμα

-Πόνο στο στήθος

-Αρρυθμία ή ταχυκαρδία

-Συσπάσεις της μήτρας ακόμα και μετά από ξεκούραση

-Υγρό να στάζει ή να ρέει από τον κόλπο

-Μειωμένη κινητικότητα του εμβρύου

Αν τα συμπτώματα εξακολουθούν μετά τη διακοπή της άσκησης, επικοινώνησε με τον γιατρό σου.

ΜΙΑ ΥΓΙΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ

Η τακτική άσκηση στην εγκυμοσή μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των σωματικών αλλαγών της εγκυμοσύνης και των προκλήσεων που έρχονται.  Αν δεν γυμναζόσουν τακτικά, χρησιμοποίησε την περίοδο της εγκυμοσύνης ως κίνητρο για να ξεκινήσεις.

The post Εγκυμοσύνη και άσκηση εβδομάδα – εβδομάδα appeared first on Feminart.

Η αντισύλληψη είναι ένα θέμα που απασχολεί και αφορά στις μέρες μας τόσο τη γυναίκα όσο και τον άνδρα. H Δρ Βασιλική Παπαγιάννη, Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Εμβρυομητρικής, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαιευτικό & Γυναικολογικό Κέντρο FeminArt  & Επιστημ. Συνεργάτης του ΜΗΤΕΡΑ αναλύει, όλες τις σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης που αφορούν και τα δύο φύλα, για να επιλέξετε αυτή που ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αποφυγή μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης έχει απασχολήσει κάθε γυναίκα που θέλει να απολαμβάνει τις σεξουαλικές επαφές και να αποφύγει το ψυχολογικό και σωματικό στρες μιας τεχνητής έκτρωσης.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι χωρίς τη χρήση αντισύλληψης το 25% των γυναικών μετά από ελεύθερες επαφές ενός μήνα θα μείνουν έγκυες, με το ποσοστό αυτό να ανέρχεται στο 60% μετά από έξι μήνες και στο 80% μετά από ένα χρόνο επαφών.

Ο ημερολογιακός προσδιορισμός των γόνιμων ημερών είναι σχετικά επικίνδυνος τρόπος για αποφυγή εγκυμοσύνης, γιατί η απελευθέρωση του ωαρίου είναι δυνατόν να παρουσιάσει απρόβλεπτες διακυμάνσεις. Να θυμάστε: Το ωάριο μπορεί να επιβιώσει για δύο ή τρεις ημέρες και το σπερματοζωάριο για δύο έως και πέντε ημέρες.

Αντισύλληψη για τον άνδρα – Ποιες μέθοδοι εφαρμόζονται;

Η μέθοδος της απόσυρσης ή της διακεκομμένης συνουσίας από τον άνδρα αποτελεί μια πολύ διαδεδομένη μέθοδο με μεγάλα όμως ποσοστά αποτυχίας, καθιστώντας την αναξιόπιστη ως μέθοδο.

Το ανδρικό προφυλακτικό αποτελεί ίσως την πιο διαδεδομένη μέθοδο για αντισύλληψη. Η μέθοδος αυτή έχει μέτρια αποτελεσματικότητα που κυμαίνεται μεταξύ 3-5 ανεπιθύμητες κυήσεις σε 100 ζευγάρια ανά έτος. Για το υψηλό ποσοστό αποτυχίας ευθύνονται πολλοί παράγοντες, όπως η κακή ποιότητα του υλικού, η χρήση πέραν της αναγραφόμενης ημερομηνίας λήξης, η ταυτόχρονη χρήση λιπαντικών που καθιστούν το προφυλακτικό εύθραυστο.

Πρέπει όμως να τονιστεί ότι το προφυλακτικό, εφόσον χρησιμοποιείται σωστά, παρέχει ασυναγώνιστη προστασία έναντι όλων των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Τέλος, μια άλλη μέθοδος αντισύλληψης που μπορεί να εφαρμοστεί από τον άνδρα είναι στειροποίηση με αποτελεσματικότητα αποφυγής κύησης στο 98,5%.

Αντισύλληψη για τη γυναίκα – Ποιες μέθοδοι εφαρμόζονται;

Η γυναίκα μπορεί να επιτύχει την αντισύλληψη με συγκεκριμένες μέθοδοι οι οποίες διακρίνονται σε 4 τύπους:

• Σε εκείνες που η εφαρμογή τους γίνεται στον κόλπο,
• σε εκείνες που εφαρμόζονται στην κοιλότητα της μήτρας,
• σε αυτές που παρέχουν αντισύλληψη με τροποποίηση του ορμονικού περιβάλλοντος και τέλος
• σε εκείνες κατά τις οποίες αποφράσσονται ή εκτέμνονται οι σάλπιγγες.

Οι κολπικές μέθοδοι αντισύλληψης

Οι κολπικές μέθοδοι όπως το κολπικό διάφραγμα ή τραχηλική κάψα και ο αντισυλληπτικός σπόγγος παρουσιάζουν μεγάλο βαθμό δυσκολίας στην τοποθέτησή τους καθιστώντας τους μη φιλικούς προς τη γυναίκα.

Το γυναικείο δε προφυλακτικό που εφαρμόζεται στον κόλπο και αποτρέπει την άνοδο του σπερματοζωάριου στη μήτρα, δε φαίνεται να έχει κερδίσει τις προτιμήσεις των ζευγαριών.

Μέθοδοι που εφαρμόζονται στην κοιλότητα της μήτρας

Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνεται το ενδομήτριο σπείραμα, το γνωστό σπιράλ, το οποίο αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο αντισύλληψης και σε νεαρότερες ηλικίες γυναικών. Η αποτελεσματικότητα του είναι πολύ ικανοποιητική. Από τις 100 γυναίκες που χρησιμοποιούν το σπείραμα και εκ των οποίων οι επαφές είναι ελεύθερες, μόνο 3 κατά μέσο όρο θα μείνουν έγκυες στη διάρκεια του ενός έτους.

Περιπτώσεις όπου η τοποθέτηση τους σπειράματος πρέπει να αποφεύγεται είναι σε γυναίκες που παρουσιάζουν ενεργό σαλπιγγίτιδα ή έχουν στο ιστορικό τους επεισόδια φλεγμονών των έσω γεννητικών οργάνων.

Ορμονικές μέθοδοι αντισύλληψης

Αντισυλληπτικά χάπια

Κάθε γυναίκα έχει προβληματιστεί σε κάποια φάση της ζωής της, εάν αξίζει να χρησιμοποιήσει το αντισυλληπτικό χάπι.

Το θέμα είναι ότι όσα ακούγονται και γράφονται στη χώρα μας, συχνά από μη ειδικούς, έχουν δημιουργήσει μια αρνητική προκατάληψη σχετικά με την ασφάλεια της μεθόδου αυτής.

Τα αντισυλληπτικά χάπια περιέχουν 2 ενεργά συστατικά, κάποιο οιστρογόνο και ένα τύπο προγεσταγόνου. Εφόσον λαμβάνονται σωστά, αποτελούν την αποτελεσματικότερη αναστρέψιμη μέθοδο αντισύλληψης με τις λιγότερες αποτυχίες. Υπολογίζεται ότι μόνο 1 έως 4 στις 1.000 γυναίκες που έπαιρναν το χάπι για 1 χρόνο θα μείνει έγκυος, καθιστώντας τα 10 φορές αποτελεσματικότερα από το ενδομήτριο σπείραμα και έως 80 φορές πιο αποτελεσματικά από τη διακοπτόμενη επαφή. Όσον αφορά στις πιθανές παρενέργειες από τη χρήση τους, ας δούμε ποια είναι η αλήθεια απαντώντας στις εξής ερωτήσεις:

Αυξάνει το χάπι τον κίνδυνο θρόμβωσης ή εμβολής;
Η απάντηση είναι πως ναι, υπάρχει ένας σχετικός αυξημένος κίνδυνος που όμως σε απόλυτο αριθμό είναι πολύ μικρός, εφόσον χρησιμοποιούνται τα νέα γενιάς αντισυλληπτικά και η γυναίκα δεν έχει κάποιο παράγοντα κινδύνου για θρόμβωση.

Αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού;
Η απάντηση είναι πως ο συνολικός κίνδυνος δεν αυξάνει, ενώ έχει παρατηρηθεί έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού μιας που οι γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά είναι πιο ευαισθητοποιημένες στο να ελέγχουν το μαστό.

Αυξάνει το χάπι το σωματικό βάρος;
Η απάντηση είναι πως με τα νέα γενιάς αντισυλληπτικά κάτι τέτοιο συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οφέλη από τη χρήση αντισυλληπτικών

Από την άλλη θα πρέπει να τονιστούν τα ευεργετικά αποτελέσματα από τη χρήση των αντισυλληπτικών.

• Γυναίκες που παίρνουν το χάπι για τουλάχιστον 6 μήνες, παρουσιάζουν κατά 40% μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών, φτάνοντας το 80% στα 10 χρόνια μετά τη λήψη τους, ενώ το ευνοϊκό αυτό αποτέλεσμα διατηρείται για 10-15 χρόνια μετά τη διακοπή του.
• Ο καρκίνος του ενδομητρίου μειώνεται και αυτός στο 50% στις γυναίκες που παίρνουν το χάπι για 1 έτος. Η προστασία αυτή διατηρείται για 20 χρόνια μετά τη διακοπή του.
• Το χάπι μειώνει επίσης στο 50-60% τις προσβολές από σαλπιγγίτιδα και πυελική φλεγμονή.
• Επίσης, το χάπι έχει πολύ καλά αποτελέσματα σε γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες και ενδομητρίωση.

Αντενδείξεις

Υπάρχουν όμως και οι απόλυτες αντενδείξεις στη λήψη του αντισυλληπτικών που είναι οι εξής:

• το κάπνισμα σε γυναίκες άνω των 35 ετών
• η ύπαρξη χρόνιας νόσου του ήπατος
• η ύπαρξη καρδιαγγειακών επεισοδίων και ιστορικό θρομβώσεων
• οι σοβαρές ημικρανίες νευρολογικού τύπου και
• η κατάθλιψη που χρήζει φαρμακευτικής αγωγής.

Η επείγουσα αντισύλληψη ή αλλιώς το χάπι της επόμενης ημέρας

Εάν μια γυναίκα είχε κάποια σεξουαλική επαφή χωρίς καμία προφύλαξη είτε συνειδητά είτε από σφάλμα της μεθόδου αντισύλληψης που χρησιμοποίησε, μπορεί να πάρει μια υψηλή δόση ορμονών για να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες σύλληψης.

Το χάπι της επόμενης ημέρας πρέπει να δίνεται το συντομότερο δυνατό και να μην υπερβαίνει τις 72 ώρες, ενώ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται αλόγιστα.

Η γυναικεία στειροποίηση

Εάν μια γυναίκα έχει ολοκληρώσει την οικογένειά της και επιθυμεί οριστική και μη αναστρέψιμη στείρωση μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, συνήθως λαπαροσκόπηση, όπου διακόπτεται η συνέχεια του αυλού των σαλπίγγων, ώστε να μην είναι δυνατή η συνεύρεση του ωαρίου με το σπερματοζωάριο.

The post Αντισύλληψη: Όσα πρέπει να γνωρίζετε appeared first on Feminart.

Οι εξελίξεις στον τομέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι θεαματικές και αφορούν όλες τις φάσεις της διαδικασίας. Ο υπέρτατος στόχος, βέβαια, είναι η αύξηση των πιθανοτήτων επιτυχίας και των ποσοστών γεννήσεων και γι’ αυτό γίνονται τεράστιες προσπάθειες βελτιστοποίησης των συνθηκών γονιμοποίησης και καλλιέργειας των εμβρύων στο εμβρυολογικό εργαστήριο, με την επιστράτευση ακόμα και της Τεχνητής Νοημοσύνης (Artificial Intelligence, AI).

Η απλοποίηση της διαδικασίας μειώνει τον φόβο

Εκτός όμως από τα παραπάνω, ένα άλλο σημαντικό ζητούμενο είναι και η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απλοποίηση της διαδικασίας που όπως είναι αναμενόμενο, οι γυναίκες την βλέπουν σαν «βουνό» και την αντιμετωπίζουν με άγχος και φόβο. Εκείνο που τις φοβίζει περισσότερο είναι οι ενέσεις που πρέπει να κάνουν, για να επιτευχθεί η ανάπτυξη περισσοτέρων του ενός ωοθυλακίων στις ωοθήκες τους, ώστε να ληφθούν αρκετά ωάρια προκειμένου να αυξηθεί η πιθανότητα να βρεθεί το καλό εκείνο ωάριο που θα δώσει ένα καλό έμβρυο που θα εμφυτευθεί επιτυχώς. Έτσι λοιπόν, όλες οι ενέσεις γίνονται πλέον υποδόρια (συνήθως στην κοιλιά) και ο πόνος ελαχιστοποιείται. Επιπλέον, η εισαγωγή στην κλινική πράξη των φαρμακευτικών ουσιών γνωστών ως ‘ανταγωνιστές’, επέτρεψε την μείωση τόσο του αριθμού των ενέσεων όσο και των ημερών που οι γυναίκες πρέπει να κάνουν ενέσεις.

Μειώνεται ο χρόνος και ο αριθμός των ενέσεων

Στα κλασσικά μακρά πρωτόκολλα διέγερσης, οι ενέσεις του αντίστοιχου φαρμάκου (γνωστού ως ‘αγωνιστή’) ξεκινούν από τον προηγούμενο κύκλο, περίπου 10-14 ημέρες πριν την έναρξη της διέγερσης, ενώ στα νεότερα πρωτόκολλα οι ενέσεις του ανταγωνιστή ξεκινούν 5-6 ημέρες μετά την έναρξη της διέγερσης. Με τον τρόπο αυτό εξοικονομούνται τουλάχιστον 10-14 ημέρες ενέσεων και 15-19 ενέσεις συνολικά. Τα ποσοστά επιτυχίας είναι τα ίδια και με τα δύο σχήματα, ενώ τα πρωτόκολλα ανταγωνιστή είναι πιο ασφαλή ως προς τον κίνδυνο εκδήλωσης συνδρόμου υπερδιέγερσης ωοθηκών.

Μια καινοτομία που αλλάζει τα δεδομένα

Μια άλλη καινοτομία είναι η δημιουργία και παραγωγή μιας καινούργιας γοναδοτροφίνης (πρόκειται για τις ενέσεις που χορηγούνται στα πρωτόκολλα για την διέγερση των ωοθηκών), η οποία χορηγείται μια φορά υποδόρια την πρώτη ημέρα της διέγερσης και συνεχίζει να δρα για 7 συνεχόμενες ημέρες, χωρίς την ανάγκη άλλης ένεσης για το διάστημα αυτό. Επομένως εξοικονομούνται άλλες 6 ενέσεις. Η καινούργια αυτή γοναδοτροφίνη έχει εξαιρετικά αποτελέσματα και μπορεί να δοθεί με ασφάλεια σε όλες σχεδόν τις γυναίκες. Με δεδομένο ότι χορηγείται σε πρωτόκολλο ανταγωνιστή, έχουμε τελικά μια σημαντική μείωση του συνολικού αριθμού και ημερών ενέσεων, καθιστώντας την διαδικασία εξαιρετικά φιλική και εύκολη για τις γυναίκες.

Όπως είναι ευνόητο, στον τομέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αναμένονται σύντομα κι άλλες εξελίξεις.

The post Όλες οι νεότερες εξελίξεις στην εξωσωματική γονιμοποίηση appeared first on Feminart.